Cześć dziewczyny. W sumie jestem już od jakiegoś czasu, ale jak zobaczyłam ten wątek i przeczytałam parę wypowiedzi stwierdziłam, że i ja tutaj muszę dołączyć
Dopiero minęły dwa miesiące od kiedy miałam zabieg, a mnie się wydaje, że to przynajmniej pół roku. Termin miałam na 26 lipca więc jak pomyślę o tym to zaraz wyobrażam sobie jaki bym już miała brzuszek. Ale brzuszka nie ma. Zabieg miałam przed samymi świętami. 17 grudnia miałam wizytę. W rozmowie z ginem powiedziałam mu, że jeszcze nikt nie wie, że jestem w ciąży (prócz męża) i że to będzie niespodzianka pod choinkę dla rodziców i teściów. Lekarz się zdziwił, że tyle wytrzymałam, ale powiedział mi, że zrobimy zdjęcie to prezent będzie jeszcze większy. No i lekarz zrobił mi USG. Już wtedy byłam przerażona, bo długo nic nie mówił. A jeszcze przed pójściem na wizytę cały czas czułam, że jest coś nie w porządku. Ale się nie przejmowałam. Dopiero jak nastała u lekarza długa cisza. Już wiedziałam, że coś się święci. Lekarz powiedział, że musi przyszłą mamę troszkę zaniepokoić, bo nie widzi zarodka. No i niestety zaniepokoił i to bardzo. Powiedział tylko, żeby na razie się nie martwić tylko, że mam zrobić betę i przyjść do niego w czwartek. Dodał, że zarodek moze być tak malutki, że go jeszcze nie widać. Ale to mnie wcale nie uspokoiło. We wtorek zrobiłam betę, w czwartek odebrałam wyniki, które pomimo, że były rewelacyjne wcale mnie nie uspokoiły. No i poszłam do lekarza. Kolejne USG...Tym razem nie było już wątpliwości. Beta była w porządku, ale to za sprawą kosmówki. Ta niestety zaczęła się odrywać. A zarodka niestety nie było
Lekarz powiedział, że jak najszybciej trzeba zrobić zabieg. Wytłumaczył mi na czym będzie polegał i jak będzie wyglądał. Zapytał czy chcę go mieć jutro czy w sobotę. No, a że on miał dyżur w piątek, a ja bardzo chciałam, żeby on mi go zrobił w piątek rano byłam już w szpitalu. I powiem tylko tyle-to jest najlepszy lekarz na świecie. Ufam mu jak żadnemu innemu lekarzowi. Choć jak mi powiedział, że lepiej teraz niż później to byłam na niego taka wściekła, że lepiej nie gadać-ale jak jestem wkurzona to nic nie mówię. I całe szczęście. Teraz rozumiem o co mu chodziło. Miał rację.
Teraz minęły już dwa miesiące i choć na początku nie chciałam słyszeć o dzieciach to teraz moje poglądy się zmieniły. Lekarz powiedział, że trzeba poczekać 3 cykle i jak wszystko będzie dobrze to można znowu zacząć się starać. W sumie w marcu już byśmy mogli, bo wszystko ładnie się uregulowało, ale stwierdziłam, że poczekam do kwietnia. Wiem, że to nie takie proste zajść w ciążę, ale w tym roku już nie chcę mieć bobasa. No więc teraz tylko musimy czekać. I już się nie umiem doczekać. I to nie tylko ja
