Mam chwile wolnego bo Colinek spi wiec opisze pokrotce jak do tego doszlo ze się pojawil
Ale bez kosmatych mysli mi tutaj
W czwartek wieczorem oglądaliśmy sobie z mezem film. Maly wariowal w brzuchu. CO jakis czas jakis skurcz ale do tego to już się przyzwyczaiłam wiec specjalnie nie zwracałam na to uwagi tylko patrzyłam na zegarek czy nie SA zbyt czeste.
Skończyliśmy film poszliśmy do sypialni i zaczelam się zastanawiac ze od jakiegos czasu się nie ruszal. Zawsze jak mialam wątpliwości to stukałam, pchałam do srodka żeby się obudzil i poruszal troske. Wiec zaczelam stukac, bujac, pukac. I nic. Aczelam się lekko niepokoic. Minuta za minuta a rzucam niemalże brzuchem a tam nic. Zachlam się naprawde niepokoic bo to trwalo jakies 20 minut. Maz już mowil żebym powiedziala czy jedziemy do szpitala czy nie (była 11 wieczorem). Wreszcie po dlugich 20 minutach poczulam ruch. Było wielkie ufffff. No ale nadal się zastanawialiśmy, bo to zawsze lepiej sprawdzic niż pozniej sobie wypominac.Poza tym mialam skurcze akie srednio bolesne ale co 6 minut.
Zdecydowaliśmy ze pojedziemy do szpitala żeby to sprawdzic. Maz zrobil sobie kanapki, ja dopakowałam torbe. Pojechaliśmy. Podlaczyli mnie do ktg, z malym wszystko ok., skurcze regularne ale niezbyt mocne. Rozwarcie na 5 cm (czyli od tygodnia niewiele się zmienilo). Powiedzieli żeby zostac w szpitalu.
To było w pokoju przedporodowym, a w tym szpitalu przed porodem kazda rodzaca ma swój pokoj. Polozna zaproponowala ze maz może zostac ze mna, przyprowadzila lozko polowe, dala pościel i poszliśmy spac. Po sprawdzaniu rozwarcia skurcze zrobily się mocniejsze i od krzyza wiec nie mogłam w ogole spac.
Rano przejęła nas nowa polozna – taka fajna dziewczyna może nawet mlodsza odemnie. Powiedziala ze poczekamy na moja lekarke ale pewnie będziemy wywoływać, bo to skurcze caly czas były, do tego rozwarcie, wiec ile można czekac. Przyszla lekarka …
Godzina 9 - Decyzja – to zaczynamy. Przebila pęcherz – chlusnęło. Dali mi mala dawke oksytocyny, żeby powoli pobudzic skurcze (normalnie zaczynaja z większej dawki niż jak dostalam).
No i powoli zaczely się skurcze. Na początek malo bolesne wiec sobie rozwiązywałam sudoku. Maz w międzyczasie załatwiał papierkowa robote, poszedł po torby. Jak wrócił to się zaczely akurat takie mocniejsze skurcze. Wiec sobie poskakałam na pilce Polozna poinsruowala meza co może robic żeby mi pomoc znieść bol. Ze masasz, uciskanie itp. Gdy bole były już mocnawe pozwolila mi wejsc do wody . Maz polewal mnie na krzyz lub brzuch ciepla woda przy skurczach, polozna robila zimne okłady, mwila jak mogę sobie pomoc, co jakis czas sprawdzala rozwarcie. Nie powiem bolalo…
Zaczely się bole parte. Wyjekuje do meza ze musze pszec. (generalnie to bardziej si ena migi komunikowaliśmy bo na glos to ja sily nie mialam). Polozna sprawdzila – 8cm. Trzymala mnie tylko mysl ze jeszcze chwila i ze zabiora mnie na porodowke. Coraz silniejsze skurcze parte. Coraz silniejsze. Wkoncu doszlo do tego ze musiałam się mocno powstrzymywac i polozna mówiła żeby nie przec bo rozwarcie jeszcze nie 9 cm. Wreszcie 9 cm. Powrotem na lozko. Kazala przec a sama w skurczu chyba pomagala szyjce się bardziej rozewrzec.
No i na porodowke.
11.45 czekamy na moja lekarke. Polozna powiedziala ze możliwe ze maly będzie z nami jeszcze przed 12
Przyszla lekarka – kazala przec. Niestety okazalo się ze jestem troche za waka wiec dala znieczulenie miejscowe i zaraz potem naciela. Potem robiłam co mi kazala: przec, nie przec, teraz mocno, jeszcze 3 razy. Poczulam główkę przechodzaca przez kanal rodny, chwila moment i wyjscie malego.
Od razu trafil mi na brzuch taki zaplakany, sliczny.
Lekarka przeciela pępowinę, pobrala krew pepowinowa bo się zgodziliśmy oddac na cele ogolne (nie to ze dla nas ). Poszlo łożysko, polozna ponaciskala mój brzuch żeby na pewno wszystko poszlo. Lekarka mnie pozszywala a maly był wazony i mierzony. 52 cm i 3.7 kg co wszystkich totalnie zaskoczylo nawet lekarke bo dzidzius miał być maly (dlatego zawsze powtarzałam ze to co wychodzi z usg ma się nijak do rzeczywistości).
Dostalam zastrzyk przeciwskrzepowy i wróciliśmy do pokoju przedporodowego.
Tam poleżałam 2 godzinki przez które podziwialiśmy naszego synka jaki jest sliczny. Potem kąpiel z pomoca polonej i meza. A potem na sale poporodowa. Dwuosobowa z czego przez pierwsze 2 dni bylam sama. Maz ze mna od rana do wieczora. Pierwszego dnia już sama wszystko robiłam i przewijałam i karmila, bo w koncu na to czekałam
Żeby ie zajmowac synkiem.
Krocze bolalo troche ale przeciwbolowe tabletki w miare działały.
W szpitalu dostaliśmy pieluszki, witaminki AD i K, proszek na pepuszek, probki roznych produktow.
Wyszliśmy 5 dnia bo 4 dnia wynik krwi malego był troche zbyt wysoki jeśli chodzi o birubiline. Wiec maly musial caly czas lezec na takim łóżeczku z lampa w specjalnym kubraczku który go rozpłaszczał na tym łóżeczku. Biedaczek tak się na początku tym denerwowal ze niemalże związany musi tak lezec,
No ale wczoraj wieczorem wypuścili maly ma jeszcze lekki żółtawy kolor ale jest coraz go mniej.
Dobrze je, na szczescie mam sporo mleka.
Uczymy się siebe nawzajem.
Powoli wszystko się stabilizuje.
Podsumowując: bez meza to nie wiem co bym zrobila. Najlepsza pomoc w czasie porodu.A i teraz pomaga niesamowicie.
To tak pokrotce jak to było.
Acha nie bralam znieczulenia zadnego
_________________
[*] Aleks - 22 tydz - 23.06.2007
Buziaki dla Colina!!!!!
Jak mały 
I podziwiam za odwage
