Kochanie nie mogę przestać płakać..to takie niesprawiedliwe..nie potrafię znaleźć słów które Cię pocieszą bo takie nie istnieją..Wierzę że pewnego dnia Norbert ześle Wam najpiękniejszy prezent..mocno Cię przytulam
Dla Norberta (*)(*)(*)

_________________


Kobiety rodzą się aniołami, ale kiedy życie połamie im skrzydła - pozostaje już
tylko latanie na miotle

Dziś kolejny smutny poranek, dalej nie dochodzi do mojej głowy, że to już koniec, że już po wszystkim.
Rano spełniłam obowiązek psy wyprowadzone, ale na nic wiecej nie mam siły. W domu robi się coraz większy sajgon ( wczesniej porządki, obiady robiła moja siostra), ja mam totalną niemoc i mało mnie obchodzi, że mam tyle roboty do przerobienia.
Fizycznie samopoczucie znakomite, do mojej głowy nie dochodzi, ze to sie naprawde stało, jedynym potwierdzeniem tego, ze jestem już bez dziecka jest masa siniaków na rękach od kroplówek.

Kochana, a może najlepije gdzieś wyjechać z mezem, z dala od wszystkiego...Lekarze bardzo doradzają...ja po poronieniu nie wyjechałam i potem tego bardzo załowałam... może spróbujcie?

_________________
Aniołek - poprostu Aniołek (*) 20.04.2008

Mamy taki plan, jak tylko moje ciało dojdzie do siebie i przestane krwawic, urwac sie na pare dni z ogonkami do domku z kominkiem nad jezioro. W tej chwili mąż ma duzo pracy, ale w lipcu pewnie sie uda.
Termin porodu miałam na 15 lipca wiec w tym dniu, który bedzie dla mnie koszmarny napewno nie chce siedziec tu w domu.
Nie wiem jak ja przezyje ta date

Niestety nikt nie powie Ci, że bedzie lekko...ale natura ludzka jest taka, że zniesie wszystko...serce sie rozedrze ale dasz radę...jestes dzielna...i napewno bedzie ci łatwiej poza domem własnie w domku z dala od świata w ramionach męża i towarzystwie merdających ogonków
Wiesz...ja nie opisywałam na forum moich ostatnich przeżyć, jakoś nie miałam na to sił ani ochoty...ale poronienie, które mnie spotkało to tez nie jedyna tragedia, która mnie dotknęła...nie można się pocieszać, że inni mają gorzej, ale warto pomyśleć, że inni równiez wiele przezyli bo MUSZĄ...a potem dopiero zdają sobie sprawę że również CHCĄ...
Banalne co powiem, ale czas nam uleczy rany...a twój Norbercik jest teraz w niebie, albo w innym pieknym miejscu gdzie bawi się z innymi dzieciaczkami, które nigdy nie będą przezywały takich tragedii jak my...bo zawsze będą szczęsliwe
Mocno Cie przytulam...

_________________
Aniołek - poprostu Aniołek (*) 20.04.2008

yewcia pamietaj, że jesteśmy z tobą....kolejny raz przeszły mnie ciarki......moja córcia miała wyznaczony termin swoich urodzin na koniec lipca....chyba 22....tak, że bardzo blisko twojego terminu....urodziła się 2 lipca.....ale wyszłysmy z tego cało.........Boże dlaczego u ciebie tak sie nie stało??????????????

_________________
MOJE NAJUKOCHAŃSZE........NAJDROŻSZE.......[*][*][*]

Dziś dzień fatalny , kawa, fajka, kawa fajka- racjonalne odzywianie i dbanie o siebie zaczynam od jutra dzis nawet nie mam zbytnio siły palcem ruszyc.
Mam nadzieję, że życie dopisze happy end do mojej historii.
Myślę, ze bedziecie razem ze mną pisac o swoich doswiadczeniach i kiedys ten watek pomoze komus sie podniesc po tragedii, tak jak mi pomogły Wasze wątki.
Bardzo bym chciała aby ten wątek nie umarł tak jak moje dziecko.......

A ja mam nadzieję, że się szybko podniesiesz i że założysz inny - weselszy wątek Wierzę w to

_________________
Aniołek - poprostu Aniołek (*) 20.04.2008

yewcia - nic na sile. Jak Ci sie nie chce ruszyc w domu sprzatania czy czegos tam to nie ruszaj, to moze poczekac. Ja do pogrzebu mojego pierwszego synka to praktycznie z lozka nie mialam sily wstac, moj tata wszystko zalatwial bo ja nie potrafilam sie zebrac. Po pogrzebie tez troche zajelo zanim zaczelam cos robic konkretnego. A ruszylo sie cos ak opisalam moja historie wlasnie na frum, jak zrzucilam z siebie ten ciezar. I po tym bylo juz coraz lepiej.
Dla mnie tez bardzo trudny byl dzien na ktory byla wyznaczona data porodu. Teraz w przyszlym tygodniu jest pierwsza rocznica jak moje malenstwo odeszlo To tez bedzie trudny dzien.
Podobnie ja Ty mysle ze nic nie dzieje sie bez przyczyny. Tak ze pojawienie sie a potem pojscie do Aniolkow mojego synka mialo swoj cel.

Tak ze trzymaj sie jestesmy z Toba!!

_________________





[*] Aleks - 22 tydz - 23.06.2007

yewcia....ach tak strasznie Cię przytulam.....i mogę sobie wyobrazic co czujesz...ja straciłam moją córeczkę - Amelkę 27 maja tego roku...urodziłam ją w strasznych męczarniach...w 25 tygodniu....tak na nią czekalismy....wczesniejsza ciążę poronilam w 9 tygodniu....
Moje serce codziennie krwawi, zaczynam brac coraz mniej proszków uspokajających..... za miesiac musze wrócić do pracy...
mam problemy z pamiecia, kojarzeniem.... żyję w swoim świecie..... wrocilam do papierosów, prawie codziennie coś pije- piwko, winko, drineczek....... nie moge sie odnaleść.
Moja Amelka miala chorobę śmiertelną - triploidię. Nie mogłam jej pomóc.
Przytulilam ją do siebie, ucałowałam, przeprosiłam za wszystko......... a za dwa dni pochowałam.
Przytulam Cię mocno...... kiedys moze i u nas bedzie lepiej.....tylko kiedy bedzie to kiedys....

yewcia strasznie, ale to strasznie mi przykro....Nie wyobrażam sobie jak na jedną osobę może spaść tyle nieszczęść...Przytulam CIę mocno i wierzę, że wszystko w końcu zacznie się układać, a Ciebie spotka jeszcze wiele dobrego. Niechaj Norbercik nad Wami czuwa...

[*][*][*] dla Norberta

Laxmaja triploidia to na prawdę straszna choroba....współczuje ci bardzo........

_________________
MOJE NAJUKOCHAŃSZE........NAJDROŻSZE.......[*][*][*]

Ptysiok a masz jakies teskty, dane cokolwiek na temat triploidii?? w internecie jest tak mało.... lekarze tez nie byli wylewni.....ehhhh...... mojej córeczki juz nie ma... nie mam brzuszka, nie czuje kopniaczków...a łzy wylewam nad grobem...... niesprawiedliwe jest to życie............ widzę że masz córeczkę - Amelię... przesliczne imię...... moja Amelcia jest juz małym ANiołkiem....

ja dopiero teraz przeczytałam tą historię, to straszne, jesteśmy z toba kochana

_________________


+14.07.07-12t.c.[*]
to nie jest mój czas...

yewcia - pieknie to opisałaś - wzruszająco... życzę Ci [wam] wszystkiego najlepszego - bo najlepsze musi nadejść - po burzy zawsze wychodzi słońce - dziewczyny dobrze radzą - wyjazd, odosobnienie, radość we dwoje ja też miałam w życiu chwile składajace sie z kawa-fajka-kawa-fajka... nawet gorzej - bo był jeszcze alkohol... duzo alkoholu... dasz radę kochana - limit się wyczerpał teraz będzie tylko dobrze - musi być dobrze - przesyłam pozytywne fluidki kibicuję też gosicichej - ona za niedługo będzie baaaarzo szczęsliwa - Twój czas też przyjdzie i dawaj znać jak z Wami

yewcia1 plakalam czytajac i dalej placze dla twojego dzieciatka

i swiatelko do nieba dla anioleczka twojego

_________________

Laxmaja łącze się z Toba w bólu jak i ze wszystkimi Mamusiami, które los tak strasznie doświadczył.
W nidziele jade pierwszy raz na cmentarz, bardzo chce, ale tez sie strasznie boje.
Dzis ciezki dzien musze ugotowac obiad, zwykły obiad a czuje sie jakbym miala pole przekopac.
Dzien zaczełam o 5.30 bo szybciej wieczorem odjezdzam w kraine snów i z myslami bije sie tylko ze 2 godziny.
Dzie zaczełam od kawy i fajozy, moze jutro zaczne go inaczej?

Laxmaja obiecuję , że jak tylko będę u taty, to poszukam w jego kasiążkach wszystkiego na temat tej choroby.....albo jego zapytam i nich mi opowie.....zapytam jeszcze o jakies materiały u koleżanki, która studiuje medycynę....

_________________
MOJE NAJUKOCHAŃSZE........NAJDROŻSZE.......[*][*][*]

yewcia, nie wiem co czujesz, ale proszę cię nie poddawaj się! Postaraj się dbać o siebie. Nie dla siebie ale dla Norberta i dla maleństwa które kiedyś do was przyjdzie, bo przecież twoje ciało będzie mieszkaniem dla niego i nie możesz go zaniedbać...

Kiedy cię czytam przypomina mi się moja depresja, z którą zmagałam się długi czas. Brak chęci na cokolwiek, najbardziej na życie. Brak pomocy ze strony kogokolwiek. Tylko alkohol przynosił mi ulgę. Dopiero po kilku miesiącach mój tato zauważył, że coś jest nie tak, bo mój mąż przeszedł nad moim zachowaniem do porządku dziennego. Ty, jak sama piszesz masz fantastycznego męża, w którym masz oparcie a to niesamowicie dużo. Przejdziecie przez to razem. Sercem jestem z wami!

Proszę cię, nie mów "zacznę od jutra", bo sama w to nie wierzysz. Zacznij od dziś! Zrób to dla Synka, który widzi cię i cierpi razem z tobą, bo cię kocha. A teraz uśmiechnij się - dla Synka!

_________________
Moi Muszkieterowie:


TABELKA WRZEŚNIÓWEK 2011

Yewcia dziś dopiero poznałam Twoja historie mam łzy w oczach tak bardzo mi smutno,że Cie to spotkało. Zycze Wam,żeby teraz już tylko słoneczko świeciło nad waszymi głowami a dni były pełne nadziei i wiary.

A u Koheleta przeczytamy: każda rzecz ma swój czas, każda sprawa pod niebem ma swa godzinę i tego niestety nie przeskoczymy.

_________________

-------------------------
Aniołek 31.03.2008 [*]