Ponieważ nie można wklejać linków podaję Wam cały artykuł - skoro
Magdulko nie wierzysz w rolę migdałka w odporności, może uwierzysz pani dr
Cytuj:
PRZEROST MIGDAŁKA GARDŁOWEGO U DZIECI
5 maj 2007, 23:22
autor Grażyna Lisowska kategoria: General
Co to jest migdałek gardłowy?
Migdałek gardłowy zwany trzecim jest zbudowany z tkanki limfatycznej zawierającej komórki niszczące drobnoustroje oraz produkującej m. in. przeciwciała. Wraz z migdałkami podniebiennymi (tzw. bocznymi) oraz innymi, mniejszymi skupiskami tkanki limfatycznej stanowi barierę ochronną organizmu, tworzącą tzw. pierścień chłonny gardłowy (Waldeyera).
Gdzie znajduje się migdałek gardłowy?
Migdałek gardłowy znajduje się w nosowej części gardła. Gdybyśmy polecili dziecku otwarcie buzi, to patrząc na wprost widzimy tylną ścianę gardła, a bliżej, na górze podniebienie z charakterystycznym, małym języczkiem. Migdałek gardłowy jest niewidoczny, gdyż znajduje się za podniebieniem miękkim i języczkiem do tyłu i do góry idąc po tylnej ścianie gardła.
Co to jest przerost migdałka gardłowego?
Przerost migdałka gardłowego (tzw. trzeciego) zwany wyroślami adenoidalnymi (łac. Vegetationes adenoidales – VA) jest to nadmierny rozrost tkanki adenoidalnej w części nosowej gardła.
Dlaczego migdałek przerasta?
Większości infekcji w obrębie górnych dróg oddechowych towarzyszy odczynowe powiększenie się skupisk tkanki limfatycznej. Długotrwała stymulacja tkanki limfatycznej tej okolicy może powodować trwałe lub przejściowe powiększenie migdałka. Dlatego najczęstszą przyczyną przerostu migdałka gardłowego są nawracające oraz przewlekłe stany zapalne górnych dróg oddechowych i jamy ustnej.
Czy przerost migdałka gardłowego jest groźny?
Przerost migdałka gardłowego prowadzi do wielu niekorzystnych zmian. Znajduje się on na tylnej ścianie nosogardła i powiększając się stale lub okresowo upośledza jego drożność, co objawia się zaburzeniami w oddychaniu przez nos (dziecko oddycha przez usta, chodzi z otwartą buzią, przybierając „gapowaty” wyraz twarzy) oraz chrapaniem podczas snu. Oddychanie przez usta powoduje, że dziecko wdycha suche i zimne powietrze ( w jamie nosa powietrze jest nawilżane, ogrzewane i oczyszczane), przez co łatwiej dochodzi do infekcji w obrębie górnych dróg oddechowych.
Powiększony migdałek gardłowy uciska na znajdujące się w pobliżu ujścia trąbek słuchowych. Ich zamkniecie powoduje blokadę naturalnej drogi upowietrznienia jam bębenkowych ucha środkowego oraz ewakuacji powstającej tam wydzieliny. Zaburzenia te objawiają się nawracającymi wysiękowymi zapaleniami uszu (OMS), przewlekłym zaleganiem płynu w jamach bębenkowych oraz wynikającym z tego niedosłuchem przewodzeniowym. Długotrwale zalegający w uchy środkowym płyn gęstnieje, prowadząc do pogłębiania się upośledzenia słuchu oraz stanowi podłoże do rozwoju łącznotkankowych zrostów w uchu środkowym. Zrosty te oraz ujemne ciśnienie panujące w takim uchu powodują wciąganie błony bębenkowej. Jej nadmierne rozciąganie niszczy elementy sprężyste umożliwiając łatwe pękanie, co może doprowadzić do powstania odległych powikłań w uchu środkowym.
Jak stwierdzić, czy migdałek jest przerośnięty?
Jeżeli dziecko oddycha przez otwarte usta, chrapie w nocy lub jego mowa jest nosowa – to należy zasięgnąć porady u lekarza otolaryngologa. Dysponują oni szeregiem mniej lub bardziej inwazyjnych metod dla właściwej oceny migdałka (badanie lusterkiem, bezpośrednia ocena palpacyjna, badanie endoskopem, badanie ciśnienia w uchu środkowym – tympanometria). W przypadku współistnienia innych schorzeń wymagających zabiegu operacyjnego (np. drenażu jamy bębenkowej) w znieczuleniu ogólnym (tzw. narkozie) można badanie przeprowadzić w trakcie znieczulenia i w przypadku przerostu wykonać od razu adenotomię – czyli usunięcie trzeciego migdałka, eliminując tym samym stres dla dziecka związany z badaniem.
Jakie są wskazania do usunięcia migdałka gardłowego?
Wskazaniami do usunięcia migdałka gardłowego są: utrzymujący się przerost migdałka upośledzający oddychanie przez nos (szczególnie w przypadkach snu z bezdechem); przerost migdałka upośledzający drożność trąbek słuchowych (z wysiękowym zapaleniem uszu); przerost migdałka upośledzający drożność ujść zatok obocznych nosa. Najczęściej przed podjęciem decyzji o zabiegu włączamy leczenie zachowawcze (leki doustne, krople), które możemy kontynuować do trzech miesięcy. Jeżeli w badaniach kontrolnych nie następuje u dziecka poprawa to wówczas decydujemy się na zabieg operacyjny.
Czy wycięcie migdałka gardłowego nie odbije się negatywnie na odporności dziecka?
Migdałek gardłowy jest ważnym elementem układu odpornościowego tylko u małych dzieci. Chroni je przed inwazją drobnoustrojów chorobotwórczych przez jamę ustną i drogi oddechowe. Dlatego u dzieci poniżej drugiego roku życia, jeżeli to możliwe, unika się adenotomii. U starszych dzieci migdałek ten traci swoje funkcje ważne dla odporności, aby w okresie dojrzewania ostatecznie zaniknąć. Należy wspomnieć, iż istotniejszą barierę ochronną organizmu pełnią u dzieci migdałki podniebienne (tzw. boczne), które usuwa się zdecydowanie rzadziej.
Na czym polega zabieg operacyjny usunięcia migdałka gardłowego (adenotomia)?
Zabieg operacyjny polega na usunięciu masy migdałka w znieczuleniu ogólnym (tzw. narkozie). Specjalnym narzędziem do ścina się nadmiar tkanki adenoidalnej wystający do nosogarła i rozrastający na boki w kierunku ujść gardłowych trąbek słuchowych. Krwawienie podczas zabiegu jest zwykle krótkotrwałe i ustępuje samoistnie. W nosogardle powstaje szybko gojąca się rana, niewymagająca zazwyczaj żadnego zaopatrzenia chirurgicznego (nie zakłada się szwów). W rzadkich przypadkach silnego krwawienia zakłada się specjalny opatrunek uciskowy na ranę po usuniętym migdałku.
Jaki typ znieczulenia jest stosowany podczas adenotomii?
Zabiegi tego typu wykonywane są w znieczuleniu ogólnym (tzw. narkozie). Zapewnia ono bezpieczeństwo pacjenta oraz komfort lekarzowi. Mimo, iż adenotomia jest zabiegiem krótkim, to znieczulenie ogólne oszczędza dziecku wielu stresów i urazów emocjonalnych związanych z leczeniem i kontaktem z personelem medycznym. Po operacji dzieci zazwyczaj nie wymagają ani antybiotyków, ani leków przeciwbólowych.
Czy możliwe są powikłania po adenotomii?
W medycynie nie jest możliwe udzielenie gwarancji skuteczności zastosowanej terapii. Możliwe komplikacje operacji należy podzielić na ogólne oraz chirurgiczne. Ogólne wiążą się z infekcjami, znieczuleniem, podawaniem leków, unieruchomieniem i innymi. O szczegółowe informacje pozwalające zmniejszyć ryzyko tych komplikacji zostaną Państwo zapytani przez lekarza anestezjologa, odpowiedzialnego za bezpieczny przebieg znieczulenia. Wymagane także będzie wykonanie kilku badań dodatkowych, takich jak: oznaczenie grupy krwi z czynnikiem Rh, morfologii i badań biochemicznych krwi, badań układu krzepnięcia, badania ogólnego moczu czy innych. Powikłania chirurgiczne obejmują: przedłużające się po zabiegu lub nawracające krwawienia z loży migdałka (najczęściej), czy uszkodzenie struktur anatomicznych leżących w pobliżu migdałka (bardzo rzadko). Wymienione powikłania są bardzo rzadkie, a ich ilość zależy od doświadczenia zespołu operacyjnego.
Jak wygląda okres pooperacyjny?
Po zabiegu najtrudniejsze są pierwsze godziny po narkozie. We wczesnym okresie po operacji (pierwsze 2-3 godziny) nie można jeść ani pić. W dalszym okresie (do 5-7 dni) zalecane są odpowiednie ograniczenia diety – zwykle dotyczą zakazu przyjmowania gorących pokarmów i drażniących (kwaśne, pikantne). Dla bezpieczeństwa zalecany jest zwykle krótki pobyt w szpitalu. Ma on na celu kontrolę i ewentualną szybką reakcję na pojawiające się krwawienie. W przypadku adenotomii niebezpieczeństwo takie obejmuje zwykle pierwszą dobę po zabiegu. Zalecane jest także unikanie wysiłku fizycznego przez okres około jednego tygodnia po zabiegu.
Czy możliwe jest, by raz wycięty migdałek odrósł?
Zabieg adenotomii w swoim założeniu ma na celu usunięcie przeszkadzającego nadmiaru tkanki adenoidalnej, ale nie jest doszczętnym, to jest 100%, wycięciem tkanki limfatycznej nosogardła. W rzadkich przypadkach pozostała, niewielka ilość tkanki limfatycznej na skutek silnej stymulacji w wyniku infekcji górnych dróg oddechowych może ponownie przerosnąć i wymagać powtórnego usunięcia (readenotomii). Ryzyko takie wzrasta, gdy pierwszy zabieg adenotomii był wykonany bardzo wcześnie (przed 4 rokiem życia).
Za dwa tygodnie zapraszam Państwa do lektury na temat poruszonego już nieco dzisiaj tematu – wysiękowego zapalenia uszu.
Dr n. med. Grażyna Lisowska
Specjalista IIº otolaryngolog
Adiunkt Katedry i Oddziału Klinicznego Laryngologii w Zabrzu ŚAM w Katowicach
Kierownik Centrum Medycznego LiMED w Tarnowskich Górach
a w homeopatię też nie wierzę - jak dla mnie to placebo
Jak go słyszę jak on sie męczy ,chrapie, na kilka sekund wstrzymuje oddech... Strasznie chciałabym mu pomoc w tym oddychaniu. Tylko jak śpi tak oddycha. Mniejsza z tym,że ja juz chodze z zapałkami w gałach.
też wyłam i moja babcia nie miała serca tego mi zrobic
i wiem, że nie dam go Kubie usunąć... pani doktor nawet nie raczyła zobaczyć tego migdała (bo po co skoro doktor dał skierowanie), zajrzała tylko do uszu i też nic specjalnego nie powiedziała...
ale 3 migdał mam
