Wiesz, musi minąć trochę czasu, zeby "oswoić się" z tym co się stało. A i tak myśle ze nie jest to do końca możliwe. Jak byłam w ciaży to najbarzdiej odczuwałam to jeżdząc samochodem. Wówczas gadałam do swojego brzuszka "widziałeś jak on jeździ? co za baran" albo spiewalam podczas jazdy, wiedząc ze to dla mojego maluszka te wszystkie piosenki. Po zabiegu leżałam wdomu około tygodnia i sądziłam ze zupełnie wydobrzałam. Przyszedł czas wyjazdu do pracy (ok 10 dni po), wsiadam do samochodu i w ryk. Płakałam całą drogę (ponad 30 km) bo wiedziałam, ze pierwszy raz od dawna jadę znów sama..
Miałam tak długo jeszcze po, każda jazda samochodem przypominała to co wczesniej.
Ale i to minęło. I wiem, ze i u Ciebie tak będzie... i optymizm zawita.
Ja @ dostałam po 29 dniach, choć normalnie cykle miałam ok 34 dniowe. Dziś drugi dzień, niewiarygodnie boli i niesamowicie obfity jest, ale jakoś to znosze b wiem, ze z każdym dniem jestem blizej staranek.
Podziwiam tylko mojego meża, który znosi zdielnie ze mną wszystkie momenty: najpierw opowieści o śluzach, potem testowanie i ciągłe pytania "czy jestem w ciąży", potem wszystkie radości ciaży, potem poronienie.
A teraz okres. Przy tym, co zrozumiałe, faceci są trchę bezradni w tym wszystkim, bo przecież znają to tylko z naszych opowieści.
Wczoraj, mimo zażycia dwóch tabletek dostałam z bólu "trzesawki". Położyłam się i cała dygotałam tak bolało.. a mój mąż kochany mówi do mnie: Kochanie, spróbuj rozluźnić mięśnie..
A ja do niego: super, tylko jak
Alez się rozpisałam
nie moge jesc ja sie poprostu boje bo za grosz im tutaj nie ufam jeszcze gotow mnie wykonczyc....
) Myśle, ze nie powinnaś się martwić, jestem pełna wiary, że wszystkie będziemy miały jeszcze ślicznego maluszka... i pewnie niejednego 
Teraz czekam z nicierpliwością na @, nic mnie nie boli ani wcześniej nie bolało.
