NIEPRAWIDŁOWE NAPIĘCIE MIĘŚNI JEST OBJAWEM ZŁEGO FUNKCJONOWANIA OŚRODKOWEGO UKŁADU NERWOWEGO, MOŻE TO BYĆ WYNIKIEM CHORÓB GENETYCZNYCH I METABOLICZNYCH. nAJBARDZIEJ NARAŻONE SĄ WCZEŚNIAKI, Z NISKĄ WAGĄ URODZENIOWĄ, GDY PORÓD BYŁ TRUDNY I WYSTĄPIŁO NIEDOTLENIENIE, U DZIECI Z PRZEDŁUŻAJĄCA SIE ŻÓŁTACZKĄ. JAK RÓWNIEŻ GDY U MAMU W CZASIE CIĄŻY WYSTĄPIŁY: KRWAWIENIA, ANIEMIA NADCIŚNIENIA LUB PRZYJMOWAŁY LEKI HORMONALNE. rÓWNIEŻ DZIECI MAM Z CHOROBAMI UKŁADU KRĄŻENIA, TARCZYCY CZY NEREK WYMAGAJĄ BACZNEJ OBSERWACJI.
PAMIĘTAJCIE TO NIE JEST BARDZO POWAŻNA CHOROBA A POZA TYM MUSI JĄ STWIERDZIĆ LEKARZ A NIE JA NA FORUM 
WYSTARCZY REHABILITACJA I JEST WSZYSTKO OK
KURDE A NAPISAŁAM JESZCZE OBJAWY I MI ZNIKNĘŁY
To, że dziecko mało śpi, a gdy czuwa, często zachowuje się niespokojnie, może być po prostu kwestią temperamentu. Ale jeśli płacze całymi godzinami, pręży nóżki i nawet przy piersi nie potrafi się uspokoić (jest zbyt pobudzone, by nasycić głód, odgina ciało do tyłu, często puszcza brodawkę, przestaje ssać, a potem nie potrafi ponownie jej uchwycić), nie można tego ignorować. Takie zachowanie może być wynikiem zaburzeń pracy układu nerwowego. Warto zgłosić się z maluszkiem na kontrolę do neurologa.
Niepokojący spokój
Może też być odwrotnie: malec właściwie zachowuje się tak, jakby nie było go w domu. Rzadko płacze, niczego się nie domaga, nie unosi do góry nóżek, nie okazuje radości na widok mamy. Jest bardzo spokojny, ale tylko do chwili, gdy chcemy zmienić jego pozycję, unieść go, przewinąć - wtedy zaczyna głośno krzyczeć. Gdy kładziesz go na brzuszku, nie próbuje nawet unieść główki.
Sprawdź sama
Już w pierwszych trzech miesiącach można sprawdzić, czy niemowlę ma prawidłowe napięcie mięśniowe. Przede wszystkim sama uważnie obserwuj maluszka. Warto porozmawiać z lekarzem, jeśli:
- Dziecko, leżąc na plecach, często odgina do tyłu główkę i tułów (niemal tak, jakby na główce robiło mostek). Ma mocno napięte mięśnie grzbietu. Jeśli bardziej napięta jest jedna strona ciała, maluszek nie leży prosto.
- Ssąc pierś, często pręży się i denerwuje, przyjmuje niewygodne pozycje.
- Ma przez cały czas mocno zaciśnięte piąstki, wyprostowane i wyprężone rączki i nóżki (w pierwszych tygodniach życia powinien leżeć w pozycji "żabki").
- W pozycji na brzuchu nienaturalnie wysoko podnosi główkę, mocno odginając kręgosłup i układając ręce wzdłuż tułowia.
- Nie zwraca uwagi i nie cieszy się, gdy podchodzi do niego mama i go zagaduje (powinien radość wyrażać ruchem).
- Nie stawia żadnego oporu, gdy go przekręcasz lub bierzesz na ręce. Jest całkowicie bierny, a jednocześnie często ogarnia go lęk i głośno płacze, gdyż ma utrudnioną kontrolę nad swoim ciałem
POMOCY