Szyja dziecka dopiero się rozwija i nie jest tak wytrzymała, jak szyja osoby dorosłej. Głowa jest proporcjonalnie większa niż głowa dorosłego człowieka. Dlatego też dzieci potrzebują specjalnych zabezpieczeń i powinny jak najdłużej jeździć tyłem do kierunku jazdy – co najmniej do trzeciego lub czwartego roku życia. Gdy dziecko podróżuje tyłem do kierunku jazdy, siła uderzenia przy zderzeniu czołowym rozkłada się na całe jego plecy i głowę, co zmniejsza obciążenie karku.

Foteliki mocowane tyłem do kierunku jazdy w razie zderzeń czołowych stanowią wsparcie dla szyi i pomagają rozkładać siły na większy obszar ciała. Zderzenia czołowe są najczęstsze i zwykle najpoważniejsze.
„Przy zderzeniu czołowym podpierane jest całe ciało dziecka siedzącego w foteliku mocowanym tyłem do kierunku jazdy. Takie usytuowanie dziecka ogranicza przesunięcie głowy w stosunku do klatki piersiowej podczas wypadku” – tłumaczy Lotta Jakobsson.
Od przeszło 35 lat Volvo Cars prowadzi szeroko zakrojone badania, bazujące na prawdziwych wypadkach. Badania te wskazują ponad wszelką wątpliwość, że najbezpieczniejsze dla dzieci jest podróżowanie tyłem do kierunku jazdy.

Głowa noworodka stanowi połowę wagi jego ciała. Natomiast głowa dorosłego człowieka stanowi zaledwie 6% jego całkowitej wagi. Ta “względnie duża” dziecięca główka w połączeniu z nie w pełni wykształconymi kręgami szyjnymi, mięśniami i więzadłami sprawia, że szyja dziecka jest niezwykle wrażliwa na urazy.

Gdy następuje zderzenie czołowe, ciało dziecka siedzącego w foteliku przodem do kierunku jazdy, jest przytrzymywane przez pas bezpieczeństwa, natomiast jego głowa przemieszcza się do przodu i mocno obciąża kark. Zależnie od siły uderzenia i wymiarów dziecka, obciążenie to może prowadzić do uszkodzeń.

„W jednym z poważnych zderzeń czołowych, jakie wydarzyło się w środkowej Europie, dwie dziewczynki siedziały na tylnych siedzeniach przodem do kierunku jazdy. Pięciolatka złamała nogę i spędziła dwa tygodnie w szpitalu, zaś jej dziesięciomiesięczna siostra zmarła z powodu obrażeń karku. Jest to przykład świadczący dobitnie, że dziesięciomiesięczne dziecko jeszcze nie powinno podróżować przodem do kierunku jazdy”- wyjaśnia Lotta Jakobsson.