Martunia Wczoraj wieczorem tak sobie myślałam o tym, żeby poszukać wegetariańskich mam na forum
Jak widać - nie ma przypadków
Ja pogniewałam się z mięskiem jakieś 5 lat temu
Przez 3 lata nie zjadłam ani kawałka, na jakiś czas wyłączyłam ryby (ale nie był to dobry krok..). Od dwóch lat kieruję się innym kryterium. Dziś jem czasami mięso - ale tylko ze wsi od gospodarzy. Podobnie jest z jajkami. Niedługo przeprowadzam się za Wrocław, więc mam nadzieję na lepszy dostęp do swojskiego mleka. Połowę dzieciństwa spędziłam na wsi, więc widziałam, jak żyją "szczęśliwe kurki, świnki, króliki i krówki". Widziałam sąsiadkę rozmawiającą z królikami, przytulającą je i wołającą weterynarza, gdy chorowały. Jako berbeć głaskałam krowy i czasem nawet ciocia pozwoliła mi je doić. Na wsi wszystko ma swój porządek. Coś się rodzi, coś choruje, umiera.. A coś trafia na talerz. I jako kilkulatka brałam w tym wszystkim udział. Więc widziałam wszystkie etapy życia i śmierci "mięska", zanim trafiło na mój talerz w zjadliwej postaci. I miałam w tym udział. Ten proces jest zupełnie różny, niż taka ferma, czy rzeźnia. Marketowego, czy sklepowego mięsa unikam nadal.
Taka filozofia wydaje się wielu ludziom dziwna. Dla mnie jest jednak prawdziwa.
A mój przyszły mąż uwielbia moje wegetariańskie przysmaki i ceni je sobie bardziej niż mięcho z ziemniakami i mizerią
Nie nakłania mnie do jedzenia mięsa - z resztą wyniki mam dobre, odporność 2 razy lepszą od niego, więc po co ulepszać coś, co działa
Za niecałe 4 miesiące zostaniemy rodzicami, lecz narazie nie postanowiliśmy, co z jedzeniem u naszych dzieci...
Liczę więc na Wasze wskazówki i pomoc
[/b]
przepraszam za zmyle 
