Witajcie,

Teraz jestem w ciąży do tego mam problemy ze sobą, boję się ludzi i świata w pewnym sensie, przed ciążą brałam leki pracowałam byłam ogólnie aktywna. Jednak teraz jestem na zwolnieniu bez leków została mi terapia, którą niedawno zaczęłam. O problemie wie mój narzeczony i rodzice...


I muszę dokonać ważnego wyboru, czy zostać w domu do porodu...
Czy przeprowadzić się do mojego M już teraz i zostać tam na jakieś 3 lata (chcemy się budować i mieszkanie u niego z teściową byłoby finansowo najlepszym rozwiązaniem).

W domu praktycznie nic mi się nie chce, nic nie robie, siedze w pokoju nawet nie mam ochoty wyjsc, z rodzicami sie srednio dogaduje, z tata woglole, unikam go. A mama ma za jakies 2 misiace wyjechac do pracy....Czyli bylabym tylko z nim w domu. Jedyny plus ze się niczego w domu nie obawiam, mam swobode. Nie martwie sie jak wypadne przed ludzmi.

Mieszkanie u mojego M jest dobre bo bylabym z nim juz na codzien, jednak i z jego mama. Dobrze sie z nia dogaduje, ale boje sie ze sie zawiedzie na mnie(na tym miedzy innymi polegaja moje leki). Wiem ze jakies obowiazki bym miala. Bo to jednak domek jednorodzinny, wspolna kuchnia, lazienka, ogrod wszystko. Czesto tam jestem i wlasnie ale nie czuje sie tam do końca swojo, bo boje sie ze zaraz cos zle zrobie, albo woglole nie zrobie lub wstydze sie woglole swoje zdanie wypowiedziec, bo boje sie ze się pokloce z kims. Albo ze jak bede odpoczywac to bedzie na mnie ona zle patrzec.
I pozatym moj M wyjedzie na szkolenie na jakies 3 miesiace i musiałabym tam być z nia, wiem ze i tak bede jak urodze, ale mam nadzieje ze bedzie jakos inaczej jak bedzie dziecko...


Najlepszym rozwiazaniem byloby jakbysmy zamieszkali osobno, ale wtedy cale nasze plany runa w gruzach.

Nie wiem co robić, wiem ze musze ta decyzje podjac sama...ale moze poradzicie cos...Jak u was wyglada mieszkanie z tesciami...

_________________

Ja sama mam przewlekłą depresje
może lepiej idź do męża. Powiedz prawdę o chorobie i jak teściowa jest człowiekiem to pomoże Ci.
A nie ma szansy żebyś w ciąży coś brała dobry psychiatra powinien dać coś co nie szkodzi maleństwu a stres też krzywdę mu robi. Sertalina jest dobra mój doktor mówi że nawet w ciąży można brać.

Ja myślę, że jak się z kimś mieszka, to trzeba zbudować dobrą relację. Dobra relacja powinna opierać się na szczerości. Jeśli nie będziesz z teściową szczera, to nie będziesz się z nią czuła dobrze. Najlepiej byłoby, gdybyś usiadła z narzeczonym i teściową i żebyś podzieliła się swoimi obawami. A jeśli to zbyt wiele, to może chociaż z narzeczonym i niech on swoją mamę nieco przygotuje. W takiej sytuacji, gdy ona będzie wiedziała, w czym problem, będzie mogła Cię wesprzeć. A nawet jeśli coś pójdzie nie tak i Tobie się nie spodoba, postanowisz wrócić do siebie, teściowa nie będzie zdziwiona, tylko będzie mogła to swobodnie zrzucić na karb Twoich lęków.

_________________

Szczerość jest najważniejsza inaczej nikt nie domyśli o co Ci chodzi. Ja mam teściową żyjącą ponad 1000 km odemnie w innym kraju i nie mówiącą po polsku i rzadko ją widuje.

Ale ja na Twoim miejscu powiedziałabym całą prawdę teściowej. Bez prawdy nie będzie relacji.

A ja też jak musiałam mężowi mówić o mojej chorobie, jeszcze jak byliśmy bez ślubu, i to nie było tak łatwo bo wtedy mąż nie mówił prawie po PL. Ale wtajemniczyłam jego że muszę leki brać itp. A poczucie akceptacji jest bardzo ważne inaczej związek nie ma sensu.
najwyżej romans

A jaki sens ma romans?

a M nie może zamieszkać u ciebie? jak masz tam i tak mieszkać to chyba czas ciąży to dobry pomysł, później jak maleństwo sie pojawi to nie dość, że zmiana otoczenia, uczenie się życ w nowym domu to jeszcze maluszek, co samo w sobie jest juz przewróceniem życia do góry nogami

hejka! Ja mieszkam z teściową.Na początku było ładnie pięknie ale z czasem to robi się już to nie do zniesienia i najlepiej zamieszkałabym już osobno ale chcemy się budować a wiadomo że wiąże się to z finansami więc i tak by nie dalibyśmy rady więc jeszcze warto się pomęczyć a może w końcu uda się pójść na swoje:)

To normalne, że po jakimś czasie pojawią się kwasy. Trzy lata to nie tak długo

_________________
Mama - najważniejsza rola w życiu