Witam drogie Mamusie
Mam problem z moim synkiem, który nagle zaczął się jąkać Jakiś miesiąc temu, na początku delikatnie i ja tylko to zauważałam, ale od kilku dni to się nasiliło bardzo i nie wiem jak reagować, co mogę zrobić,jak mu pomóc Wyczytałam, że w tym wieku jest tak zwane jąkanie rozwojowe, kiedy to mowa nie nadąża za myślą. Mowa mojego synka jest niewyrażna w porównaniu ze swoimi rówieśnikami. Ostatnio zaczął mówić trochę wyrażniej i zasób słów mu się powiększył, ale za to biedaczek jak coś ma powiedzieć to się strasznie umęczy Tym bardziej się denerwuję, bo zaraz wracamy do przedszkola i od razu wyobrażam sobie ,że inne dzieci będą się śmiały z niego... U niego to jąkanie wygląda tak, ze głównie samogłoski powtarza, np. " mama, a a a a a a ty?" albo " co co co co co robisz" czasem szybko znajdzie odpowiednie słowo, a czasem nie. Bardzo cierpliwie podchodzę do tego, i nie wiem, czy podpowiedzieć mu brakujące słowo, czy poczekać aż sam znajdzie.
Proszę o wasze doświadczenia i rady. W przedszkolu mamy logopedę i napewno porozmawiam o tym, ale bardzo ważne jest dla mnie też doświadczenie innych mam .

_________________

Widzę, że wątek pusty.
Może ktoś pomoże? Wizyta u logopedy dopiero we wrześniu (ach ta służba zdrowia) - moja córeczka od dwóch miesięcy się jąka, zacina, bardzo to przeżywa, kiedy zatnie się na jednym słowie, zaczyna się napinać, denerwować i wtedy jest problem.
Nie chcę jej narazie uświadamiać problemu, dopóki nie zdaba jej lagopeda, jednak ona zaczyna kumać, że problem jest.
Co robić a czego nie robić aby pomóc i aby nie zaszkodzić? Od września zaczynamy przedszkole i boję się, że jak wpadnie w wir nowych wydarzeń i będzie dużo stresu, to może mieć większy problem .
Czy są jakieś mamusie, które mają taki problem? Kamyk jak sobie poradziliście?

_________________

Karola, mojemu synkowi przeszło. Jakoś tak po miesiącu -dwóch. To było tzw jąkanie rozwojowe, czyli wtedy kiedy mowa nie nadąża za myslą. Też chodził do logopedy przedszkolnego, bo generalnie z jego mową nie było tak ładnie. Trzeba podejść cierpliwie,nie wyręczać, chyba ,że dziecko lepiej się poczuje jak pomożesz powiedzieć to słowo, które się zacięło.

_________________

Kamyk, dobrze, że synkowi przeszło.

u mojej córeczki jest niewesoło. Oczywiście widzę, kiedy jest OK a kiedy się zacina. Najcześciej w kontaktach z dorosłymi i niestety widzę, że się stresuje. Z dzieciakami na ogół jest OK, rozmawia swobodnie. Jednak to też się zmienia. Córeczka jak się zatnie, to nie może nic powiedzieć, nieraz to trwa długo. Widzę, że jest jej przykro, jak nie wychodzi mowa, a złość wylewa często na zabawki, jak jest zdenerwowana to rzuca czym popadnie.

_________________

Karola, jak ja byłam mała jąkałam się w taki sam sposób jak Twoja córeczka. Jako dorosła już nie jąkam się, chociaż w chwilach stresu zdarza . Wytrzymaj do września i ciekawa jestem co Ci powie. W przedszkolach też są zajęcia z logopedą, za które się nie płaci Współczuję Twojej Myszce, rozumiem doskonale jakie to jest dla niej irytujące.

_________________

Kamyczku, dziękuję Ci, pocieszyłaś mnie trochę . Niestety dzieci to bardzo przeżywają, a ja chcę jej ulżyć, podjęłam decyzję - jak nie znajdę w tym tygodniu terminu w poradni na NFZ to idziemy prywatnie. Chciałabym zostać uświadomiona przez specjalistę jak mam ćwiczyć z córeczkę i co mówić, czego nie, żeby nie pogorszyć i nie stwarzać sytuacji stresujących.

_________________

Karola napisałam do Ciebie posta w dziale małopolskim

Kamyk mam nadzieję że u Twojego synka już lepiej, ale nie ma czegoś takiego jak jąkanie rozwojowe bo wtedy oznaczało by to że wszystkie dzieci przechodzą przez taki etap czyli jak mówią to się jąkają - to o czym piszesz to raczej nagły skok w rozwoju mowy kiedy dziecko zaczyna dużo szybciej dokonywać operacji myślowych a aparat artykulacyjny z powodu niedojrzałości nie nadąża stąd problemy z płynną mową.

Jąkanie to inaczej niepłynność mowy - w zależności od stresu emocji mówimy bardzo szybko albo nie możemy się wysłowić.

W przypadku dzieci bardzo często przyczyna tkwi w nadmiarze emocji z którymi dziecko nie może sobie poradzić, w złej diecie, w braku ruchu na świeżym powietrzu i zbyt długim oglądaniu telewizji.

W terapii jąkania bardzo ważne jest to by nie krytykować dziecka i nie mówić do niego żeby mówiło wolniej i zastanowiło się co chce powiedzieć - im dłużej dziecko będzie nieświadome swoich problemów tym będzie łatwiej i chętniej mówić - uzmysłowienie mu że mówi inaczej powoduje to że dziecko uważa że nie interesuje nas to co mówi tylko jak mówi - wtedy lęk przed mówieniem się nasila i objawy są mocniejsze.

Jak macie jakieś konkretne pytania to piszcie - postaram się pomóc.

_________________

Ulcio, przeszło już dawno mojemu synkowi, a z tym określeniem gdzieś tam w necie się spotkałam wtedy jak szukałam coś o jąkaniu ( temat napisałam 2 lata temu) ale dokładnie chodzi o to co obie napisałysmy

_________________

ULCIO, super że się odezwałeś
U mojej córki właśnie przyszło to nagle, z dnia na dzień, teraz się pogłębia, napina się przy mówieniu, mruga nerwowo oczkami, ja czekam cierpliwie do końca jej wypowiedzi, często ją chwalę, bo zauważyłam że jąkanie obniża jej poczucie wartości. Zdarza się tak, że mała chce coś powiedzieć bardzo długo zacina się, na końcu zasłania oczka i mówi :mamusiu nie mogę tego powiedzieć. Dodam, że to ostatnie zdanie mówi normalnie. To jest dla mnie zadziwiające.
Najgorsze jest właśnie to, że nie chcę jej zaszkodzić, chciałabym pomóc, mieszkam z moją mamą, która nieraz powie za dużo niż powinna i nie chciałabym aby wypaliła coś czego nie powinna.

Czy powinnam podjąć jakieś konkretne kroki dopóki doczekamy wizyty u logopedy?

_________________