2 września poszłam na wizytę kontrolną do swojej ginekolog,sama przyjemność równy 30 tydzień zobacze swoje słoneczko:)na początku sprawdziała tętno dziecko-okazało sie ze dziecko ma spokojnie 200;/.Dostałam skierowanie do szpitala i od tej chwili zaczyna sie koszmar.
W tym szpitalu miesiac wczesniej zrobiłam badania serca mojego synka i było wszytsko okey:/Zjawiłam się w szpitalu podłaczyli mnie do maszyny która cały czas mierzyła tętno dziecka-maszyna cały czas wydawała melodyjke która właczała alarm.
Lekarz podjął decyzje ze trzeba wyjac maluszka przez cesarskie ciecie:(Był dla mnie to szok bo godzinie maleństwo było w inkubatorze a ja w sali pooperacyjnej.Mój mąż był u synka mówił że jest duży na początek 7 miesiaca miał 45cm i ważył 1550,miał dużo włosków czarnych na główce.
Ja leżałam na parterze a on walczył o swoje życie na 1 pietrze.Ja nie mogłam iść go zobaczyć bo trzymało mnie znieczulenie.Gdy puściło mnie znieczulenie po 6 godzinach mój synek umarł w tym samym czasie...
Lekarz zszedł do mnie i powiedział że moje słoneczko umarło na nie wydalność serduszka miało 280 tetno miał kryzysowy stan.Nie docierało to co on do mnie mówi...przecież by zdrowy miesiac temu on miał urodzić się w listopadzie i spędzić z nami pierwsze święta...
Pochowałam swojego skarba 11 września.Boli mnie to że nie mogłam go zobaczyć żywego,ale gdy żegnałam się z nim w kaplicy poczułam ciepło chciałam go wyjąć z trumny i zabrać do domu wiem że to nie normalne..
Powiedzieli że to była wada serca...ale u mnie w rodzinie nikt nie miał wady serca
[*]
www.stasolejarzsmereczynski.pamietajmy.com.pl.
Mieszkam w Policach od roku mam tylko dziadków..nikogo nie znam:(
Jestem już po połogu w sobote mam wizyte u ginekologa kontrolną:)
