Witam
Mam pewien problem z kolegą mojego 10-cio letniego synka a mianowicie mały go naciąga< to się zdarza notorycznie np.Wczoraj dałam pieniądze dla Antka żeby coś sobie kupił, przyszedł jego kolega i poszli do sklepu.Jak wrócił do domu spytałam co kupił powiedział że tylko jedne chrupki bo musiał jeszcze kupić dla Rafała i jego brata(który jest 2 razy starszy od nich) :/ .Tłumaczyłam mu wiele razy żeby nie dawał się naciągać lecz on sie boi że Rafał nie będzie go lubił.Tak samo jest z komputerem przychodzi kolega Antek siedzi pół godziny na kompie Rafał mówi żeby zszedł bo sie obrazi i pójdzie to Antek z chodzi.Raz weszłam w tym momencie gdy rafał wchodził na komputer to powiedziałam żeby poszli na podwórko, Rafałek się obraził.
Nie wiem co już robić może mi coś podpowiecie?

Trudno poradzić jak się nie zna dziecka. Z Twojego opisu wynika, że ma silną potrzebę akceptacji - nie wiem czy tylko Rafała czy ogólnie kolegów/koleżanek.

Jeśli to pierwsze, to tylko rozmowy i tłumaczenie, że nie zawsze musi być tak jak chce Rafał, że i On sam powinien mieć swoje zdanie itp, itd - proste to nie jest. Być może Rafał go nawet lubi, ale ma taki silny "decyzyjny" charakter, a z kolei Twojemu synowi brak pewności siebie i dlatego daje sobą w ten sposób "rządzić". Jesteś pewna, że to jest takie jednostronne, jak piszesz? Że Antek nie postawi czasem na swoim i zawsze ustępuje Rafałowi?
Możesz spróbować spotkać się z psychologiem i zrobić synowi testy (pryz okazji testów np na dysgrafię), aby sprawdzić jak wypadnie i czy Twoje obserwacje są właściwe.

Jeśli zaś generalnie potrzebuje akceptacji kolegów (nie musi to być Rafał) to zrobiłabym wszystko, aby poznał nowe osoby, z którymi będą mieli bardziej przyjacielskie relacje, a nie jednostronny "wyzysk". Zapisałabym go na różne dodatkowe zajęcia grupowe, no nie wiem, może piłka nożna w jego wieku, czy koszykówka, robotyka, lub sztuki walki, lub taniec - o ile nie jest w fazie, że to tylko dziewczyny tańczą i że to głupie
Poznając nowe osoby przekonałby się, że inni nie postępują tak jak Rafał i samoistnie spotykałby się z kimś kto go szanuje.
A może znasz z okolicy jakiegoś fajnego chłopca w podobnym wieku? Ale ciężko będzie zaaranżować spotkanie (chyba ze właśnie na jakieś zajęcia zaczęliby chodzić razem), bo to już wiek w którym chłopcy raczej samodzielnie decydują z kim chcą się spotykać po lekcjach i generalnie bez mamusi (bo to normalnie przecież taki dorosły już jest).

_________________

Ogólnie on nie jest akceptowany przez kolegów i koleżanki w klasie, w szkole nie bawi się z rówieśnikami tylko czasami z szóstoklasistami czasami z młodszymi od siebie. Większość przerw w szkole spędza sam lub z siostrą z trzeciej gimnazjum i jej kolegami z którymi dobrze się dogaduje.Jeździliśmy z nim do poradni psychologiczno-pedagogicznej i stwierdzili że normalnie się zachowuje i nie ma problemów.Był zapisany na harcerstwo i Oazę lecz tam przychodzą rówieśnicy ze szkoły,którzy po prostu nie chcą z nim rozmawiać.On jest takim typem można powiedzieć "płaczki" wszystko wymusza płaczem chociaż nie ustępujemy. Mieszkamy w mieście gdzie jest tylko jedna szkoła,do 4 klasy chcę go puścić do większego miasta lecz będzie musiał dojeżdżać autobusem 15km.
Może zmienić podejście do niego już mi ręce opadają,jak załóżmy córka go szantażuje żeby wyszedł z pokoju bo nie wejdzie na kompa to się słucha,lub powie "obrażam sie" to od razu wszystko robi.Nie wiem jak reagować na taką sytuacje
Czy można jakoś wzmocnić w nim pewność siebie,aby był asertywny?

Przede wszystkim musi czuć się akceptowany taki, jaki jest. Może przez kolejne 10 lat będziesz obserwować u niego takie zachowania, bo taki ma charakter? Nie chcesz, żeby wydawał kasę na innych, nie dawaj mu kasy. Nie chcesz, żeby dawał się wyganiać sprzed komputera, nie pozwalaj siedzieć przed kompem, gdy przychodzą koledzy. Ale oczywiście jego uległość może przejawiać się w innych sytuacjach.
Inni wymuszają na nim tekstem "obrażę się", on wymusza płaczem...
Nie możesz próbować modelować jego zachowań, dając mu jednocześnie do zrozumienia, że musi się zmienić, bo jest niefajny. To tylko pogorszy sytuację.
Piszesz, że dogaduje się ze starszymi i młodszymi dziećmi. Być może jest tak, że rówieśnicy nie są dla niego dobrym towarzystwem.

_________________

każdy dawał się naciągać jak był mały. nie oczekuj, że dziesięciolatek pojmuje świat w taki sposób jak dwudziestolatek

Zgadzam się i myślę także,że rówieśnicy mają duży wpływ na to w jaki sposób zachowuje się Twoje dziecko,może warto się właśnie nad tym zastanowić. Generalnie bardzo ważna będzie także konsekwencja np: w kwestii przesiadywania przed komputerem.