Doradzić, to nie doradzę, bo mój syn od urodzenia spał sam, najpierw w łóżeczku, teraz ma już z swój pokój i łóżko....ale moja szwagierka ma podobną sytuację do waszej....
Gdy 6 lat temu urodził się im córka, dla wygody od początku wzięli ją do siebie i tak minęło pięć lat wspólnego leżakowania
3 miesiące temu urodził im się synek.....i to jest już dla mnie horror ....oni śpią w czwórkę w sypialni an jednym łóżku.....Córka nie chce nawet słyszeć o tym, że powinna spać sama, no i mały od urodzenia jest uczony tego samego....Dla mnie jest to po prostu paranoja......po ich przykładzie widzę, ze chyba nie ma złotego środka na oduczenie dziecka od spania z rodzicami!!!
Im się nie udało rozwiązać tego problemu, a mało tego nadal brną w ten ślepy zaułek
Piszesz, że wspólne spanie wzmacniało wasze więzi rodzinne.....dla mnie wzmacnianie polega raczej na aktywnym spędzaniu czasu z dzieckiem-zabawy, wycieczki do zoo, rozmowy itp....
Mam jeszcze pytanie-czy z drugim maluszkiem zamierzacie spać w jednym łóżku?
Życzę pozytywnego rozwiązania sprawy-pozdrawiam!
. Kupiliśmy małej łóżko drewniane z barierką i bardzo lubi na nim spać. Z tej jej przeprowadzki do własnego łóżka zrobiliśmy ważne wydarzenie. Jaka była podekscytowana jak kurier przywiózł jej własny materac do łóżka:lol: A nie wspomnę o radości kiedy przywieźliśmy łóżko 
.Potem wszystkim opowiadała, że ma swoje własne łóżko. Czasami woła mnie, żebym z nią spała, ale niezbyt często, bo jak sama stwierdziła" jest nam ciasno"