no coz, nie wiem, czy jestes przygotowana wysłuchac tego, co po kolei przezyłam w 1szej ciąży, bo było tego sporo:
- zaczeło sie potwornymi bolami brzucha w 3 dniu od poczecia!!! od tej pory brałam leki rozkurczowe a przez cała ciaze cierpiałam na zespoł macicy nadreaktywnej i wszelki wysiłek fizyczny byl niewskazany, lezałam praktycznie caly czas, skurcze od poczatku groziły poronieniem, a potem przedwczenym porodem
- kolejnym zagrozeniem były mieśniaki, ktore wykryto u mnie przy stwierdzonej ciazy (nie wiedzialm o nich wczesniej), lekarka nastraszyła mnie, ze moga one zagrazac rozwijajacemu sie plodowi i od razu trafiłam do poradni patologii ciazy... na szczescie dla mnie obserwacja miesniaków nie potwierdziła ich wzrostu wraz z rozwijajacym sie dzieckiem, ale swoje przeszłam
- w 9 tyg. pojawiła sie cysta wielkosci pomaranczy na lewym jajniku i znowu stwierdzono zagrozenie dla dziecka (bo ja to miałam tylko okrepne bole), obserwacje prowadzono przez 12 tyg. i juz zaproponowano mi laparoskopowe jej usuniecie, kiedy cysta nagle zniknela.... teraz wiem, ze to dosc normalne zjawisko, ale znowu przezyłam swoje
- w 16 tyg. 1szy raz trafiłam do szpitala z powodu plamienia, okazało sie, ze mam przodujace łożysko i doszło do jego ablacji (odklejenia) do tego skurcze i znowu strach, ze strace maleństwo
- w tym czasie w szpitalu zrobiono mi kolejne usg i otrzymałam wynik, ze dziecko ma 25 cm guza!!!! (byłam w szoku, ze był i do tego ogromny), potem okazało sie, ze to usg poprzedniej pacjentki i lekarz nie wykasował jej badania do konca (wtedy myslałam już, ze to koniec!!!)
- potem profilatktyka konfliktu serologicznego, bo próba Coombsa wykazała, ze mam przeciwciała i znowu lęk, ze nie donoszę ciązy
- po drodze przyplątała mi się cukrzyca ciążowa, musiałam się kuć 5 razy dziennie na cukier, bo zastanawiano się nad podawaniem insuliny, z tego powodu kilka tyg. przeleżałam w szpitalu
- bardzo szybko obniżył mi się brzuch i mój lekarz był zaniepokojony przedwczesnym porodem, na szczescie szyjka była mocno zamknieta
- kilka razy zasłabłam i miałam podejrzenie niedotlenienia , wiec znowu trafiłam do szpitala pod koniec ciąży i tak zostałam do rozwiązania
- synek urodził sie przez cesarkę (wytrzymałam aż do 38 tyg.!!!) z powodu zagrażajacej zamartwicy, był opętlony pępowina i znowu uratował nas jakiś cud, bo nikt nie chciał mnie słuchać, ze dziecko sie mniej rusza
- poród zaczełam naturalnie, potem zatrzymała się akcja porodowa i spadło ciśnienie małemu, wiec zdecydowano sie na zabieg, po którym dochodziłam do siebie pol roku
- przez cala ciąze miałam ostry stan zapalny pochwy lekarz sugerował zabieg cc od poczatku, ale w ostatnim m-cu wszystko sie uspokioło, a ja odetchnełam, ze moge rodzic natuarlnie, a tu masz!!!
było jeszcze troche drobnych problemów, ale one tylko działaly na moją psychikę, a że starałam się 3mac mocno dziecku bezpośrednio nie groziły.
po tym wszystkim syn dostał imię WIKTOR, bo był prawdziwym zwyciezca!!! otrzymał 10 punktów w skali Apgar
co do niepłodności, zgadzam sie zToba, wiele par boryka sie z tym problemem, mysle, ze zanieczyszczenie srodowiska i stresy to główna przyczyna... moim zdaniem nie ma sie co matriwc na zapas. ciesz sie, ze synus jest zdrowy!!! to naprawde duzo, a w ciązy spokoj jest wazny.
rzeczywiscie z kazdym dniem jest mi troche lzej, choc zdarza mi sie jeszcze śnic o tym co widziałam. mysle, ze ten obraz zostanie w mojej pamieci do konca życia. i to nie to,ze chce go jakos z niej usunac, tylko po prostu oswoic...
