Witajcie,
mam ogromny problem. Tak, jak w tytule, ale od początku:
Asia (3,5 roku) spała sama dobre dwa lata w swoim łóżeczku. Dominik (1,5 roku) nie miał problemów z zasypianiem w ogóle. Dzieci zawsze spały w jednym pokoju i synkowi w spaniu nie przeszkadzały nawet nocne lęki siostry. Dwa miesiące temu pojawił się Filipek no i się zaczęło...
Asia chce spać z Dominikiem. Dominik wyprowadził się w ogóle ze swojego łóżka, a śpi z mężem (ja śpię w drugim pokoju z naszym niemowlaczkiem). Dominiś zaczął budzić się w nocy i wędrował regularnie (co mu się wcześniej zdarzało sporadycznie), teraz to już się zadomowił w dużym łóżku.
Jeszcze starszą jakoś daje się opanować, ale syn przekracza wszelkie granice - już teraz w ogóle życzy sobie, żeby nigdzie nie wychodzić, płaczą oboje histerycznie... Dominik wrzeszczy, że "boję popot" (potwór), albo "ajoj" (Azor - pies). Dziś już pobiły wszelkie rekordy - maskotki jak jedna musiały wywędrować na korytarz, bo Asia w panice wrzeszczała, że oni się boją miśków, bo jak wyjdę, to one ożyją.

Zaznaczam, że nie mamy metod wychowawczych na "babę-jagę", nie straszymy dzieci w żaden sposób. Jesli oglądają bajki w telewizji, to z nami - przeważnie MiniMini, gdzie raczej dbają o ramówkę.

Nie wiem, co mam robić... nie wiem, czy ten strach to przykrywka (sama pamietam, że dużo rzeczy mi moja dziecięca wyobraźnia podpowiadała)... Pomóżcie, bo ja już głupieję - co wieczór mamy dom wariatów

_________________

U nas z starszym synkiem sprawa wygląda podobnie. Mlody też do ok 2- 2,5 lat spal sam (pil mleczko sam zasypiał przy zgaszonym świetlne). Ok. 2,5 roku też mu sie coś poprzesawiało i nie chce spac sam, twierdzi że pod jego łóżkiem sa potwory. Pomimo tego że podnieśliśmy łóżko i pokazaliśmu mu że tam nikogo nie ma on nadal się boi.(też oglądał mini mini a potwór wydaje mi sie ze wzial sie z bajki pomocnik św. Mikołaja) Teraz ma 4 lata (ma siostre rok) i problem jest nadal. Wydaje mi się że to kwestia tego ze nie chce być sam a nie ze sie boi. Widzi że teraz w dwójkę i poświęca sie mu mniej czasu

_________________

Przyczyn nie znam ale są dwie dobre metody na taki strach:

1. Dziecko musi mieć nowego przyjaciela który obroni je przed strachami i potworami. Powinno go sobie wybrać samo (np kupic maskotkę SuperMisia która da mu poczucie bezpieczeństwa) powinno zaufać temu że to coś je obroni kiedy rodziców nie ma w pokoju

2. Trzeba popracować z dzieckiem tak żeby to ono czuło się bohaterem, żeby to dziecko obroniło nas czy rodzeństwo a nie my dziecko. Żeby samo zwalczało wszelkie potwory. Tu potrzebne jest bardzo duże zaangażowanie rodziców i czas zanim dziecko uwierzy w swoje bohaterstwo. Zaczyna sie od małych kroczków i czynności niezwiązanych ze spaniem. Słowa "ale jesteś dzielny" "jestes super odważny" i ogólnie tego typu motywacja, a następnie obrona np rodzica przed czymś czego dziecko się nie boi, taka relacja mama się boi a ja nie i ją obroniłem



Powodzenia

Dzięki, dziewczyny Przyczyna okazała się być jednak prozaiczna: dzieciaki chodziły spać razem i się "nakręcały". Wystarczyło, że Dominik zaczął chodzić spać pierwszy (sam zasypia, jak wcześniej, bez strachu), Asia po nim (też grzecznie i bez marudzenia). Może to i ciut dłużej zajmuje i zaliczamy dwie kąpiele a nie jedną, ale za to bez krzyku i wiem, że mam dzieci bez problemów

_________________

dopytaj starsza corkę czy nikt im o potworach nie opowiedzial czasem. moja corka (3,5) nagle tez zaczela wspominac o potworach w nocy i żądala naszej obecnosci w swoim łozku i dopiero po jakims czasie przynzla, ze kuzynka starsza strszyla ja potworami.

dzieci same nie wymyslą sobie takich rzeczy. lęk przed psem tez zwykle wynika z projekcji naszych obaw -Nie ruszaj pieska, bo moze cie ugryźć.

_________________
[/url]

no to znaleźliście super rozwiązanie, ja jeszcze dodam od siebie takie spostrzeżenia - może innnym mamom się przydadzą - warto wejśc do ciemnego pokoju i zobaczyć czy coś tam nie wygląda strasznie (np. koszula powieszona na drzwiach to w nocy istny potwór) i można się jeszcze zabawić w spray na potwory - psiknąć odświeżaczem powietrza (albo niech dziecko samo psika) tylko trzeba powiedzieć że to spray na potwory - gdzies to widziałam albo czytałam o tym

Jeżeli dziecko np. boi się spać samo w pokoju to trzeba z dzieckiem na spokojnie porozmawiać a tym samym poszukać przyczyny tego strachu. Często wystarczy zostawić włączoną lampkę w pokoju. Trzeba pamiętać, że strach przed zaśnięciem może mieć wiele przyczyn. Począwszy od braku poczucia bezpieczeństwa a kończąc na dziecięcej wyobraźni.

No u nas chyba działa wyobraźnia,syn ma prawie 4 lata i nie zaśnie sam. Nie przeszkadza mi to chociaz coraz częśniej chciałabym aby jednak sam się położył Ale pewnie to kwestia miesięcy i będę tęsknićza usypianiem go

Moja córeczka nie ma z tym problemu ale ja o dziwo pamiętam siebie ;p starsza już byłam ale pamietam że miałam taki okres że się bałam drzewa za oknem, zwłaszcza jak wiał wiatr. Mama mi zasłaniała okno ale i tak przez zasłonke jak się oczy przyzwyczaiły do mroku to ja widziałam te kontury (albo sobie wyobrażałam ;p ). Ale los mi sprzyjał bo w końcu to drzewo sie złamalo przy silnym wietrze i tata je wyciął do reszty ;p

To raczej typowe, że dzieci w różnym wieku nie chcą spać. A to się boją, a to ząbki rosną, a to im się coś przyśni lub miały zwyczajnie tyle emocji w ciągu dnia, że ciężko jest im się wyciszyć. Ale czasem to też niepokojące objawy, jak np nieprzespane noce, także, ze dziecko jest wycieńczone za dnia. Wtedy warto przyjrzeć się sprawie pod kątem owsików. Tutaj więcej objawów - [···]

Może dzieci w ten sposób próbują zwrócić waszą uwagę? Jak były małe to może tak tego nie rozumiało, a teraz się okazuje, że spędzacie najwięcej czasu z najmłodszym i stąd te zachowania? Może ktoś im to podsunął w przedszkolu? Spróbowałabym im jakoś dać do zrozumienia, że są ważne i zobaczycie jak zareagują. Sama jestem ciekawa.

Jak moja mała bala się zasnąć to obiecałam jej pokazać ciekawą książkę, jeśli postaramy się obie, aby polubiła chodzić spać sama. Codziennie rozchylałam drzwi i byłam w nich dopóki nie zasnęła i odchodziłam po jakimś czasie, codziennie skracałam czas, a ostatniego dnia już nie byłam w drzwiach, a ta spała jak suseł. Teraz przed snem czytamy super encyklopedię ptaków )