Wiesz Martensa....ja tam lubię dać swojemu facetowi klapsa

i w taki sam sposob lubisz dawac klapsy dziecku? no ciekawe ciekawe

_________________
w domu nigdy dość - dzieci i szklanek:-)

A masz poczucie humoru Dosyć ważny element w życiu

chodzi wlasnie o zwrocenie uwagi na ten aspekt dawania klapsa, przemysl to

_________________
w domu nigdy dość - dzieci i szklanek:-)

dla mnie klaps jest ostatecznoscia, jednak nie uwazam go za zbrodnie. wole w skrajnej sytuacji dac klapsa, niz pozwolic dziecku zrobic sobie krzywde. przyklad? prosze: synek moj majac okolo roku namietnie bawil sie kurkami od piekarnika gazowego. moje tysiackrotnie powtarzane "nie" olewal jak gluchy. odsuwany od nich wracal jak na sprezynie. w koncu dalam po lapkach. na tyle, zeby poczul, ale nie mocniej. rozryczal sie i juz wiecej krecenia kurkami nie bylo. nie uwazam, zebym mu zrobila krzywde, a przynajmniej wiem, ze nie wysadzi nas kiedys w powietrze.

[quote="athe" przynajmniej wiem, ze nie wysadzi nas kiedys w powietrze.[/quote] no poczekaj jeszcze,bo masz malucha,ktory i tak predzej czy pozniej wroci do kuchni i bedzie dokladniej poznawal co moze co nie.
Moj trzylatek rozumie wszystko a gorzej slucha niz jak mial roczek

_________________

Nie stosujemy (z mezem) przemocy wzgledem dzieci.
Mamy dzieci od prawie 7 lat i nigdy nie uderzylismy (nie dostaly nigdy klapsa ani po lapach). Mowie to z czystym sumieniem do tych, ktorzy uwazaja, ze kazdy dzieci bije...

Nie wychowuje bezstesowo - bo w swoim zyciu dzieci maja stresu dostateczna ilosc. Szkola, wystepy, nowe wyzwania, ambicje... stresu pod dostatkiem

Wychowujemy bez przemocy. Bez krzykow, bez kar oraz bez nadmiernego nagradzenia i chwalenia za kazde zachowanie. Nie mam dzieci aniolkow, nigdy nie mialam i nie daze by zamienily sie w aniolki. Mam po prostu dwie fajne dziewczynki z tysiacem pomyslow na minute. Pelne radosci i pomyslow i energii...

Podstawa naszych relacji jest zrozumienie sie nawzajem. Rozmawiamy, nazywamy swoje uczucia. Dziewczyny znaja granice, znaja zasady panujace w domu, szkole.
Przez kazde zachowanie dziecka, rowniez zle, przez kazdy placz dziecka - przemawiaja jego potrzeby, ktorych gdy nie umie wyrazic inaczej wyraza w ten sposob. Dlatego nie bronie moim pannom miec w sobie zlosc i ja okazywac. Nie bronie im krzyczec gdy potrzebuja. Nie pozwalam jednak krzywdzic, uchodzic zlosci w sposob, ktory obraza lub rani innych. Rozbudzam w nich empatie. Daje im wsparcie, zainteresowanie. Przytulam gdy nie radza sobie z emocjami, gdy sa zle, zmeczone, rozbite...

Blablabla powiecie... Zbyt idealnie by bylo prawdziwe? Moze

Staram sie je traktowac jak malego ale czlowieka. Ze swoimi prawami. Nie chce by ktos mnie bil, by ktos na mnie krzyczal. By ktos mnie karal oraz nagradzal. Chce by sluchano co mam do powiedzenia, chce by probowano mnie zrozumiec. Tego tez jak sadze chca nasze dzieci. Majac to na uwadze staram sie je tak traktowac.

I jedno wiem na pewno. Zachowanie malego dziecka NIGDY przenigdy nie jest wymierzone przeciwko nam - rodzicom. Nie jest zlosliwe.

Agacior! Ja tez lubie i jeszcze ugryzc i podrapac
Cale szczescie te klapsy i ugryzienia nie powinny ujrzec swiatla dziennego Haha

Sa kraje takie jak ten w ktorym zyje (Zjednoczone Emiraty Arabskie), takie jak Norwegia, ze klaps zastosowany wobec dziecka jest... zabroniony i karalny.

Mnie też nie podoba się bicie dzieci. Kilka lat temu walnęłam w tyłek mojego syna i nigdy nie zapomnę jak wtedy na mnie popatrzył. Całą noc przeryczałam ,czułam się jak najgorsza matka na świecie. Od tamtej pory nauczyłam się więcej cierpliwośći, więcej rozmawiać ,tłumaczyć i jak mnie niesie tak ,że zagryzłabym, to wychodzę z pokoju,żeby ochłonąć i obmysleć jak załatwić sprawę tak ,żeby obie "strony konfliktu" się dogadały.

_________________

Jestem przeciwna klapsom ale nie ukrywam, ze zdarzyło sie nie wytrzymać i potem mała płakała a ja razem z nią. Dla mnie to jest porażka rodzica jeśli nie moze zapanowac nad dzieckiem i wymierza klapsa. Jak potem tłumaczyc dziecku w piaskownicy, ze nie można się bic skoro dalo się mu nie dawno klapsa? Nie da sie wytłumaczyc tego robiąc to. Nie po to chce się zostać rodzicem by potem bic własne dziecko.

wiecie... ostatnio w moim sklepie widziałam "super akcję"
Na oko, okolo 5 letni, śliczny jak laleczka chłopiec, mowiacy naprawde mądrze, zaczyna przekonywać mamę do tego, ze potrzebny jest mu kolejny pistolet do baniek. Matka tłumaczy, nie mam pieniedzy ble ble ble... po czym podchodzi do kasy i kupuje 5 paczek Marlboro, chłopiec: "mamo, a loda mi kupisz?"
Matka płaci, patrzy na chłopca i wrzeczy "MÓwie, ze nie mam pieniędzy!"
Mały płacze i uderza matkę, ona mu oddaje i tak przez chwile, on matkę w udo, matka go w tyłek wrzecząc "Nie można nikogo bić"

Widać zapadły jej w pamięc odcinki Super niani i osławiony już tekst "nie wolno nikogo bić"

Popatrzyłam... Oczom nie wierzyłam, ze można mowic coś tak oczywistego, przekonywać do swoich racji a jednocześnie pokazywać, ze takie słowa nic nie znaczą.

Swoja drogą bałabym sie w tych czasach dać klapsa w miejscu publicznym...
Zastanawia mnie jak sie taka mamuśka zachwouje w domu

_________________
Piotruś *† 11 grudnia 2008r[*]
Michalina 11 grudnia 2009
Antosia 29 sierpnia 2013

Malgora ale mnie rozbawiłas opisując tę sytuacje chociaż wiem, ze tu smiech troche nie na miejscu jest. Dla dziecka dostanie klapsa przy kimś obcym to największy wstyd jaki może go spotkać.

Mnie opowieśc malgory nie rozbawiła... Łzy staneły mi w oczach - biedny chłopczyk....

_________________
Krzysztof Marek 20.01.2008.

Amelia Małgorzata 14.04.2010.

Bez żadnych klapsów - absolutnie!

Ja bardzo nie lubię takich historii, aż czuję się bezsilna z powodu głupoty innych - nie raz nawet w tramwajach są "mądre" mamusie, których 3-latek obraża je, bije, a one tylko się głupio uśmiechają. Powodzenia z takim 16-latkiem...

Choć wielu rodziców uważa klapsy za skuteczną metodę wychowawczą, w rzeczywistości bicie dziecka nawet lekkie uczy agresji i bezradności, dziecko przyswaja nieprawidłowe wzorce, staje się lękliwe i niepewne siebie.

Ja nie stosuje takiej metody kar. Sama dostawalam w dziecinnstwie konkretne "baty" i wiem ze to nie zmienia apsolutnie nic, dziecko w histeri gdy dostaje klapsa dostaje sygnal ze po pierwsze ma pozwolenie na bicie kogokolwiek gdyz jesli mama jego " autorytet" uderzyla to czemu nie moze i on, wiec wiem ze przy ciezkich sytuyacjach dzieci zawsze zaczynaja bic rodzicow, ( przyklad mojej kolezanki ) nastepny przyklad to taki ze dzieci w takich sytuacjach czuja sie osamotnione i zranione, bo jesli mama zamiast wytlumaczyc spokojnie przeczekac burze i zaradzic madrze i dorosle na sytuacje gdy zamiast tego uderzy to dziecko nie wie dlaczego dostalo? I na dodatek mama zla i nie moze sie nawet przytulic do niej to straszne.

Chodz sama nie stosuje takiego rozwiazania staram sie nie wtracac i nie oceniac rodzicow ktorzy tak postepuja, kazdy ma prawo do wychowywania dzieci we wlasny sposob pozniej najwyzej bedziue sie zbierac tego plony a jakie to zycie ukarze

_________________

Skutek: syn teraz wie, że ma nie podchodzić do pieca bo wyrządzisz mu ból.
A wystarczyło założyć zabezpieczenia na kurki.

dipi zachowanie godne naśladowania! Super podejście, gratuluję. dodam: zbyt idealne ale PRAWDZIWE! Pozdrawiam.

Mój syn jak miał 1,5 roku, namiętnie otwierał drzwiczki od piekarnika, stawał na nie i wywalał wszystkie palniki na podłogę. nie miałam jak zabezpieczyć, mówiłam ,że nie wolno, tłumaczyłam ,ze kuku moze sobie zrobić ale nic to nie pomagało. Wykorzystałam fakt ,ze bardzo boi się gorąca ( na moje i jego szczęście) i w końcu włączyłam piekarnik i zaczekałam aż sie weżmie za ulubioną zabawę... poskutkowało, jak tylko wyczuł ,ze tam jest gorąco to nie tknął więcej

_________________

A gdyby się poparzył?

_________________




Aniołek (*) (18 tc, 07/04/2010)

On naprawdę od początku jak wyczuje ,ze coś jest gorące to łukiem omija,poza tym nie zostawiłabym samego w kuchni bez kontroli jestem w miarę normalna

_________________

kamyk - domyślam się, ze bylo to pod rodzicielska kontrola, w zasadzie jestem jak najbardziej za uczeniem sie dzieci wlasnie w ten sposob (w granicach rozsądku), co mozna a czego lepiej unikac. Tylko tak przemknela mi przez glowe refleksja co przynioslo by wieksza szkode w tej konkretnej sytuacji - oparzenie czy klaps? Oczywiscie chodzi mi o sytuacje, gdyby faktycznie dotknal piecyka/palnika, co jak piszesz, nie mialo miejsca. Pozdrawiam!

_________________




Aniołek (*) (18 tc, 07/04/2010)