Mamy w pracy jedną taką babkę co w porywie złości traktuje człowieka jak pomiotło. Wrzeszczy, rozkazuje, obraża. Przełożeni nic z nią nie robią, a zachowuje się dosłownie jak wariatka. Być może ma po prostu takie znajomości, ale tego w zasadzie nikt nie wie. Przypuszczam że gdyby miała znajomości to może by zajmowała jakieś inne stanowisko, niż szeregowego pracownika, ale może sie mylę. Może też ma jakis papier że jest nienormalna i prawo ją chroni? Nie wiem. Kiedyś, parę lat temu też miałam z nią scysję. Teraz jest ok., ale na szczescie specjalnie jej nie widuję. Ale widzę jak traktuje innych moich znajomych z firmy i tak się zastanawiam czy z takim człowiekiem nic nie można zrobić? Jedną dziewczyne podobno kiedyś publicznie od kurew nawyzywała. Nie zamierzam się oczywiście podkładać ale gdybym kiedys znów miała nieprzyjemność mieć do czynienia z jej złym humorem to boję się że nie wytrzymam. I tak sobie myślę czy bez względu na to czy ma znajomości czy nie to czy można ją jakoś utemperować np. złożeniem skargi za uszczerbek na zdrowiu (z nerwów) czy cos w ten deseń? Chodzi mi o to że nawet jeśli ma jakieś znajomości to jak ewentualnie zrobic żeby własnie się nie podłozyc i żebym np ja na tym nie ucierpiała najbardziej a jej troszkę dać nauczkę żeby nad soba panowała.

_________________

Finka wystarczy mieć odwagę cywilną...........

łatwo powiedzieć. a później się okaze ze to siostra prezesa i kto jej podskoczy wyleci z pracy...

eh, tak tylko pytam. ja tak naprawdę póki co nie mam z nia problemów, ale wiem ze jak będę mieć to napewno pójdę do swoich przełożonych. Tyle ze przelozeni widzą co się dzieje i nie reagują.
Ale tak z ciekawości pytam czy są takie sposoby jak właśnie powiedzmy oskarzenie o straty moralne , chociaz zle to ujelam bo nie dokladnie to mam na mysli

_________________

hej a czy były na nia oficjalne skargi??Być moze przełozeni nie reaguja bo nikt sie nie skarzy...

jedna kolezanka ostatnio poszla do przełozonego. Czy wczesniej ktoś zgłaszał tego nie wiem. Ale przełożeni tylko machają ręką. Znaja ja dobrze i jej zachowanie. Dlatego dziwi mnie ze nikt nic nie robi.
Niemniej jednak moje pytanie jest głupie. Bo każdy sposób, nawet najlepszy żeby jakoś ją utemperowac legnie w gruzach i zaszkodzi takiej osobie - jeśli faktycznie ta babka ma jakies znajomości.

ale dziwi mnie takie zachowanie, i to u dojrzałej dorosłej kobiety (jakoś w okolicach 40) a póki co ciesze się ze mam z nią niewiele do czynienia, ale jeśli cos kiedyś to ja napewno to zgłoszę. Najwyżej przełozony mi powie że nic nie może z nią zrobić.

_________________

Finka to co opisujesz to jest zwykły mobbing.
Mobbing występuje nie tylko na linii szef- pracownik, ale również pomiędzy współpracownikami.
Poniżanie, obrażanie, wyzywanie - klasyczny przykład.

Aby coś wywalczyć trzeba to zgłosić przełożonym, najpierw ustnie, a jeżeli nie będzie reakcji na piśmie.
Potem to już niestety pozostaje droga sądowa.

A bab może ma cos nie tak z głową - u mnie w pracy tez taka była, żyć innym nie dawała, na koniec się zwolniła i jeszcze podała pracodawcę o mobbing, chociaż to ona była sprawca mobbingu.
Sąd nie przyznała jej racji, a w czasie sprawy sędzina pukała się palcem w czoło

_________________
MACIUŚ 21.06.2008

Też wystosowałabym do przełożonego oficjalne pismo a potem cóż... trzeba o swoje prawa walczyć i tyle.

Troszkę kiepska sytuacja
U mnie w pracy też mamy jedną osobę, która zachowuje się delikatnie mówiąc - nienormalnie, ale co z tego. Podobno było to już raz zgłoszone, jednak efektu nie przyniosło. A wręcz odwrotnie, bo ona dowiedziała się o tym i osoba "donosząca" miała nieprzyjemności z jej strony.
Tak prawdę powiedziawszy, patrząc na jej zachowanie to aż krew się w człowieku gotuje

_________________


.... jednak przy odrobinie wysiłku zdołam może kiedyś zrozumieć,
że ludzie zawsze przybywają punktualnie tam, gdzie są oczekiwani.

popieram w całej rozciągłości. jeżeli skargi nie przyniosły efektu ( chociaż w moim przypadku skarga byłaby jako ostateczność ) Nie wyobrażam sobie ,żeby taką sprawe nie załatwić osobiście.

_________________

oficjalna skarga na pismie wiecej zdziała niz ustna...ja bym zebrała te osoby ktore czuja sie ponizane i zestresowane przez nia i razem napisac...takie osoby zazwyczaj ponosza konsekwencje swojego zachowania poniewaz nie umieja pracowac w zespole a to dyskwalifikuje taka osobe czasem nawet ze skutkiem utraty pracy..jezeli napiszesz pismo badz napiszecie pismo i szefostwo nadal nic nie zrobi w co watpie po takim pismie pozostaje skarga do odpowiednich organow...bo konflikt w pracy utrudnia wykonywanie swoich obowiazkow nalezycie i robi spustoszenie w psychice takiego człowieka. Ja wygrałam sprawe o mobbing w pracy. Było bardzo ciezko ale nie poddałam sie mimo ze walczyłam z duza panstwowa instytucja...powodzonka zycze

a dla dowodu gdy tylko "przemiła" pani zaczyna sie wydzierac nagrała bym ja na telefonie czy dyktafonie...

_________________
OLIVIA
OLIVIER

Nie ma wyjścia- trzeba po prostu "uknuć" jakąś intrygę i doprowadzić do zwolnienia tej kreatury z pracy. Może to i brutalne, ale skuteczne.... hihihi:)

ałć, to takie niesportowe, nawet rzekłabym poziom tejże "kreatury"

_________________

Zgadzam się Do tego skarga na piśmie podpisana przez jak najwięcej osób. Takie kłótnie w pracy, nawet jeżeli nie dotyczą bezpośrednio nas, na pewno bardzo stresują. Nie dobrze pracować w takim środowisku i pracodawca powinien być tego świadom!

To nie jest takie proste!
Moja szefowa jest taką osobą. Nie ma na nią bata. Nad nią jest dyrektor regionalny, który robi do niej maślane oczy. Pomijam fakt autentycznego mobbingu...jest jeszcze jej brak kompetencji, wszystko wywalczyła cyckami, wyszczekaniem i tupetem. Jak się okazuje takich osób jest sporo. Nie będę niestety wdawać się w szczegóły bo to forum publiczne.

_________________

eh znam ten ból, też tak miałam w byłej pracy zero kompetencji i mocne plecy :/ to była duża firma, więc związki zawodowe w końcu wywalczyły wizytę PIPy. PIPa zostawiła ankietę o mobbingu i poszła sobie. Ankietę rozdawał właśnie "kierownik mobber"

SZOK

_________________