*ivette* pisze:
dzidziusia kurcze, nie mialam pojecia, ze az tak zle jest. na innym watku napisalas przeciez, ze jest raz lepiej, raz gorzej, wiec myslalam, ze tak jak w kazdej parze.
a rozmawialas z nim? wiesz czemu Cie tak okropnie traktuje?
Fakt, jest raz lepiej, raz gorzej, ale ostatnio raczej gorzej, jak lepiej.
Wczoraj np. taka ładna pogoda była, chciałam wyjść z dzieckiem na spacer, to nie dość, że zrobił łaskę, że zszedł z komputera i z nami wyszedł, to jeszcze po godzinie się zmęczył i już zrzędził, żeby do domu wracać.
Zdążyliśmy wrócić do domu, nie minęło pół godziny, jak zadzwonił jego kumpel i co się okazało, że Patryk w pełni sił i witalności wybiera się do parku pogadać ze znajomym.
Super, nie ma to jak tatuś.
A wrócił wiadomo w jakim stanie i co było tego następstwem.
I tak jest zawsze
Powiem szczerze, że gdybym była się w stanie sama utrzymać i była w stanie zapewnić dziecku chociaż te minimum, tzn. zapłacone rachunki i że starcza na jedzenie, to bym się nawet nie zastanawiała ani minuty, a tak, to muszę żebrać o każdy grosz i o każda minutę szczęścia.
Nie układa nam się.
Zresztą ja już przestałam wierzyć, że on się zmieni!!!
Rozmowy notoryczne nic nie pomagają, bo to zawsze kończy się słowami, ja pracuję, ja zarabiam, to ja cię utrzymuję, jesteś moją własnością po ślubie, to siedź cicho.
Zresztą nawet jak się rozstaniemy, to wiem, że grosza złamanego od niego nie wyciągnę, bo niby jak, jak on na czarno pracuje.
Chłop, praw-ie 30 lat na karku, a ciągle bez legalnej pracy, bez pewności, że ta praca będzie dnia następnego.
Tak się nie zachowują dorośli normalni ludzie.
Czasem czuję się, jakbym miała 2 dzieci w domu i szczerze poiem, że Lena mimo tego, że ma dopiero półtora roku, jest czasem mądrzejsza od niego!!!!
daleko dalek za znajomymi.. jego rodzicami... a nawet nartami i snowboardem... 
ale na prawdę lepiej być zabezpieczonym bo potem jest problem - coś o tym wiem, sądu kobiecie każą wszystko zdobywać)
)
