Ja bede rodzic lada dzien...i tez sie boje, ale moze juz troszke mniej niz jakis miesiac temu...teraz naprawde chce miec juz to za soba!!!Mysle szczegolnie o naszej dzidzi, a nie o bolu i calym porodzie...A placzliwa to jestem do tej pory...wystarczy byle powod a ja juz rycze...Obawy ma na pewno kazda z nas-szczegolnie te ktore rodza po raz pierwszy
No i hormony tez robia swoje Zobaczysz...im blizej porodu tym mniej bedziesz myslec o bolu i zlym traktowaniu, a wiecej o swoim Malenstwie, ktore juz niedlugo przytulisz...

_________________

Dziewczyny, nie dajcie się przestraszyć porodem! Czy mąż zostanie przy żonie zależy od szpitala, warto się wcześniej dowiedzieć. Przeżyłam nacięcie krocza i nadal mogę cieszyć się seksem ( choć nawiasem mówiąc uważam ten zabieg za barbarzyństwo),są szpitale w których unika się cięcia ( sprawdźcie na stronie "Rodzić po ludzku'). A poród wbrew pozorom nie jest taki straszny jak lubią opowiadać niektóre starsze babki. Skurcze do przyjemnych nie należą, ale masaż i oddychanie naprawdę pomagają. Dużo zależy od nastawienia psychicznego. Na igły i tą filiżankę krwi w ogóle nie zwraca się uwagi - mówi Wam to kobitka, która mdleje przy każdym zastrzyku i pobieraniu krwi. Warto wybrać się na kilka spotkań do najbliższej szkoły rodzenia - jeśli wiemy, co się z nami dzieje, mniej się boimy, nie mówiąc już o tym, że można usłyszeć kilka praktycznych rad. Przy pierwszym dziecku chodziłam na zajęcia od połowy ciąży - mogłam przy okazji poćwiczyć i dodatkowo przygotować się fizycznie na czekający wysiłek. I jeszcze jedno. Zaraz po porodzie nasz organizm funduje nam taką dawkę endorfin, że jesteśmy w euforii, niemal "na haju" (naturalnym ). To taka mała niespodzianka przed czekającym nas wysiłkiem pierwszych dni z urodzonym maleństwem. Będzie dobrze, głowy do góry!

_________________

Cześć
Fotka ja też będę rodzić lada dzień. W ogóle się nie boję sie produ a będzie to mój pierwszy poród. Owszem mam różne obawy i lęki, ale dotyczą one zdrowia naszej Oleńki niż przebiegu porodu. Przez pewien czas chodziłam do szkoły rodzenia i tam połózna odpowiadała na kazde nasze pytania. Dzięki temu poczułam się pewniejsza. Każda z nas ma swqoje humorki. W mom przypadku nawet pod koniec zdarzają się płaczliwe dni ale po nich przychodzą radosne.
Co do porodu to najistotniejsze jest pozytywne nastawienie, wiara we własne siły i możliwości. Kiedy kobieta wchodząc na salę porodową jest pewna, że sobie nie poradzi, nie wytrzyma bólu, że bedzie strasznie itp. to od razu skazuje siebie w pewnym stopniuna niepowodzenie. I podobno takie negatywne nastawienie negatywnie wpływa na poród tj. jest cięży, dłużej trwa itp. 3 miesiące temu rodziła moja koleżanka swoje pierwsze dziecko. Pozytywne nastawienie poskutkowało krótkim i bezkomlikacyjnym porodem. Miała nacinane krocze ale nie wpłynęło to w sposób negatywny na seks.
W tych ostatnich dniach już w ogóle nie myśę o porodzie ale tylko o chwili kiedy przytulę moją Maleńką. Zobaczysz za jakiś czas będziesz tylko myśleć o swoim dziecku. Ponadto Twoje złe samopoczucie udziela się dziecku, więc bądź dobrej myśli.
pozdrawiam

Ja też nie mam większych obaw co do porodu. Bardzo bym chciała urodzić już dzisiaj. Nigdy nie byłam jeszcze w szpitalu, ale wiem, że mój mąż będzie przy mnie i to mi daje dużo siły. A jak już zobaczę maleństwo, to pewnie nic już się nie będzie liczyło. Cały czas sobie mówię, że jestem silna i dam sobie rade. Bo przecież pozytywne nastawienie, to połowa sukcesu.

Ja jakoś nie boje się porodu, może miesiąc przed zaczne, ale narazie nic. Troche mnie tylko przeraza pobyt w szpitalu, bo nigdy w szpitalu nie byłam, no ale sama przeciez nie będe, będzie zemną przeciez mój maluszek Ja juz bardzo bym chciała, pojść i urodzić, te prawie trzy miesiące będą mi się ciągnełyyyyyyy....

_________________

hej ja mam rozne dni, na ogol pozytywnie podchodze do porodu, ale miewalam dni kiedy lapal mnie strach. Dlatego wlasnie chodze do szkoly rodzenia, przeszlam sie do szpitala w ktorym chce rodzic. To naprawde bardzo pozytywnie wplynelo na moje nastawienie.

A co do naciecia, to chyba nie trzeba sie az tak przejmowac, wiadomo ze super byloby go uniknac, ale jednak przez wiele lat byla to stanadardowa procedura i nie sadze zeby wszystkie kobiety z tych lat mialy problem z seksem

i ja staram sie nie stresowac porodem. wprawdzie mam jeszcze sporo czasu, ale mama zawsze mi powtarzala, ze pozytywne myslenie to polowa sukcesu, wiec i tym razem tak musi byc. z reszta w szkole rodzenia powtarzaja dokladnie to samo !
przyznam, ze najbardziej boje sie tego, ze moja mala nie obroci sie, bo poki co siedzi sobie w brzuszku miednicowo. no i boje sie, ze lekarz bedzie chcial, zebym mimo to rodzila sn. tego nie jestem w stanie sobie wyobrazic, wydaje mi sie ze to niebezpieczne dla dziecka.
pozostaje jednak czekanie i nadzieja, ze mala obroci sie w pore.

placz towarzyszy mi dosc czesto. wystarczy, ze maz wroci pozniej z pracy, albo zrobi cos wbrew mojej mysli i juz. czeka nas jeszcze przeprowadzka i wiecznie mu powtarzam, ze nie zdazymy itp. a czasem to mam euforie i gotuje mu wymyslne obiadki, masaze itp. tak to juz nami, babami, jest.

glowa do gory. jestesmy silne i bedzie dobrze

_________________

Do tych wszystkich naszych humorów i hormonów jeszcze się pogoda pod psem dołączyła. Biomet: " "
Ja też przez parę dni chodziłam w nieustającej gotowości do płaczu
Samego porodu (aktualnie ) się nie boję. Myslę że moja wątroba i żeberka czekają z utęsknieniem na wyzwolenie
Za to jedna krzywa mina i niemiła uwaga mojego męża (usprawiedliwiony -bo wraca ostatnio z pracy ledwo żywy) wystarczyła żebym sobie myślała, że nasz ślub to był błąd Dobrze, że kwiaty, które dostałam od niego ot tak bez okazji trzymają się ładnie w wazonie już ponad tydzień i przypominają mi, że to w sumie kochany facet
Albo mama jak zwykle zrobi nerwówkę bez powodu, a ja sobie planuję jak to trzeba będzie ułożyć opiekę nad dzieckiem żeby jej w to nie angażować, bo sobie poradzimy bez niej i jej krzyków

Psychika kota i kobiety jest niepojeta

Fotka - <tuli> i <głaszcze> jestem pewna że sobie poradzisz wszystkie sobie poradzimy i będziemy się cieszyć z naszych maluchów

A że posmutkować, popłakać i pożalić się czasem trzeba to już inna zasada inaczej by człowiek zwariował

_________________
aga

Dzięki elf/aga za pocieszenie
Zawsze to jakoś lżej na duszy, jak się tak człowiek wygada (yyy, wypisze?).
Pozdrawiam

ja tez jakis miesiac temu panicznie bałam sie porodu pomogla jak zazwyczaj szkoła rodzenia i jak u innych im blizej porodu tym bardziej chce sie miec to juz za soba. sa momenty kiedy czuje ze zniosłabym wszystko byleby juz to sie skonczylo. jestem kilka dni po terminie i nic sie nie dzieje a liczyłam na to ze urodze 2 tyg wczesniej. tak sie jakos nastawilam i teraz jestem rozczarowana. tak jak ty najbardziej bałam sie nacinania ale postanowiłam ze po prostu sie na nie nie zgodze a jak lekarz czy polozna beda chcieli zrobic to wbrew mojej woli to kopne ich w łeb! taki mam plan i to pomaga mi pokonac strach przed tym mam nadzieje ze uda mi sie wytrwac w moim postanowieniu. tez myslalam o sexie, boje sie ze wogole juz nie bede mogla , nie bede chciala ze zle sie bede czuc w swoim ciele. szczerze mowiac sex nigdy nie sprawial mi wielkiej przyjemnosci czesto za to ból. ale kiedy pomysle o dziecku to czuje ze wszystko inne to jakies nieistotne bzdury!!!

A ja w czwartek mam cięcie i od jakiegoś tygodnia chodzę jakbym tez czekała na smierć conajmiej...nie z powodu ciecia tylko chyba bardziej z tego ze po prostu boje sie boje sie tego dziecka - to dopiero głupie cooo??:((ale serio boje sie ze nie bede umiała z nim sobie poradzic ze nawet mie wiem jak go wziąć na ręce nie mówiąc juz o wykapaniu czy karmieniu - kolejne co spędza mi sen z powiek - karmienie - niby chce karmic a niby po tym co sie naczytałam o tym bolu poharatanych sutkach dzieciach ktore nie potrafią ssac złym przystawieniu to po prostu mi sie odechciewa - az taka masochistka nie jestem - i czasami mysle ze lepiej jakby sie okazało ze mleka nie ma i sie nie pojawi..bo oczywiscie wszyscy wkoło ze jak to nie chce cycem karmic...juz przeżyłam jedno gadanie nt sn bo od poczatku nie chciałam sn a w końcu i tak okazuje sie ze młody jest ułożony miednicowo i wyszło na moje...boje sie położnych ze beda krzyczeć ze czegos nie umiem albo ze nie beda chciały pomoc...a jestem z osób ktore jak im cos nie wychodzi płaczą wkurzają sie nastawiają sie na nie juz zupełnie i jest jeszcze gorzej ...boje sie ze młody nie bedzie spał tylko cały czas płakał a ja nie bede potrafiła go uspokoić ze nie da nam spac i bede chodziła sfrustrowana jeszcze bardziej i bede wynika za to dziecko...pp prostu horror...czasami to mam wrazenie ze zachowuje sie jakbym im blizej porodu tym bardziej wręcz nie chciała zeby on nastąpił - ze nie chce tego dziecka....i jestem tym przerażona....(((

sh_ee masz wsparcie w mężu? chłopaku?
czy jestes sama ?

to normalne ze przezywasz,boisz sie itp.
kazda z nas miala takie obawy przed porodem
ale jak juz powitasz malego na swiecie to instynkt sam Ci podpowie co masz zrobic.
nie czytaj głupot o karmieniu i poharatanych sutkach bo to tylko czesc prawdy.
nie u kazdej kobiety to nastepuje.
ja swoja corke karmiłam 2mcec i moje sutki były idealne, jak troche poszarpała to posmarowałam je własnym mlekiem z piersi i goiły sie błyskawicznie.
mozesz odciągac laktatorem i podawac małemu. nikt nie kaze Ci przystawiac do piersi.
połoznymi sie nie przejmuj. raczej nastaw sie ze beda zrzędziły, marudziły ale ich obowiazkiem jest przyjsc i Ci pomoc. do dziecka po cesarce i tak nei wstaniesz przez 1dobe wiec one sie nim zajmą.
reszty nauczysz sie sama, podpatrzysz od sasiadki obok, od połoznej ktora bedzie Was odwiedzała w domu.
moze mama Ci pomoze, siostra? przyjaciollka?
napewno znajdzie sie ktos życzliwy mozesz tez na forum pisac.

3maj sie i nie załamuj.
pomysl ze nareszcie zobaczysz swojego synka )
powodzenia!

_________________

Problem w tym ze mam wsparcie i to duze - bo i w narzeczonym i mamie u której aktualnie mieszkamy wlasnie ze względu na to zeby mi pomogła przy małym - a ja i tak panikuje i dzis to juz płacze z byle powodu...(( po prostu boje sie ze nie bede potrafiła poradzic sobie z własnym dzieckiem i ze dobija mnie ta myśl - a jesli faktycznie tak bedzie to wredy sie załamie - bo co ze mnie za matka która nie potrafi "ogarnąć" własnego dziecka...? ( juz z takich pozostałych "mysli" to np skad bede wiedziała co mały chce czemu płacze jak go ubrac czego potrzebuje aktualnie czy sie najadł jesli jednak bede karmic piersią - bo skad mam wiedziec czy zjadł tule ile potrzeba no a wlasnie ile potrzeba czy najpierw sie dziecko karmi poznirj kapie i kładzie spac czy najpierw sie kapie a pozniej karmieni kładzie spac czy dobrze wszystko robimy czy aby nie robimy mu krzywdy i w przyszłości cos bedzie jie tak czy aby na pewno dobrze sie rozwija i jeszcze tysiac innych pytań na ktore podejrzewam w szpitalu od położnych odpowiedzi mie dostanę...a w domu przeciez mama nie bedzie wszystkiego za mnie robic tymbardziej ze sama dzieci make to miała 20kilka lat temu...do tego jestem tez przerażona wizja pologu krwawienia co mi zostanie na brzuchu po ciazy i w ogole ze nie bede miała czasu głowy umyc czy ogarnąć sie zevy wygladac jak człowiek a mie jak niewyspane marudzace sfrustrowane zombie...((

sh_ee a chodziłas do szkoły rodzenia?
ona wiele daje .. własnie rozwiewa takie pytania ktore zadałas.
ucza tam jak sie pielegnuje dziecko,kąpie, przewija...no dosłownie to co potrzeba wiedziec młodej matce po porodzie.
co do płaczu to poznasz napewno.
instynkt Ci podpowie.
dziecko zazwyczaj płacze bo:
- ma mokro
- jest głodne.

dopiero potem dochodza kolki.

dobrze ze masz wsparcie w chłopaku i mamie.
oni Ci pomoga
nie martw sie.
wszystko bedzie dobrze.

_________________

Nie do szkoły rodzenia nie chodziłam - z jednej strony przez cała ciąże miałam takiego lenia ze zwyczajnie nie chciałoby mi sie chodzic ma te zajęcia a z drugiej strony w moim mieście jest jedna szkoła z czego opinie miała niezbyt satysfakcjonujące....poza tym jestem raczej typem samouka - sama zazwyczaj dochodzę co gdzie jak i dlaczego a tutaj mie miałam pojęcia ze wpadne w tska panikę...

nie wpadniesz w panikę
wszyscy sobie radza to i Ty bedziesz wiedziala co i jak.
zawsze pod reka masz mamę ktora Ci pomoze ))
ile masz lat?

_________________